جغرافیا و برنامه ریزی منطقه‌ای

جغرافیا و برنامه ریزی منطقه‌ای

ارائه مدلی بومی - منطقه ای برای ارزش آفرینی در سازمان تامین اجتماعی

نوع مقاله : مقاله های برگرفته از رساله و پایان نامه

نویسندگان
زهرا یاری 1
بهروز قاسمی 2
سهیل سرمد سعیدی 3
1 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی - بازاریابی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران مرکزی، ایران.
2 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران ، ایران.
3 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران ،ایران.
10.22034/jgeoq.2025.290161.3130
چکیده
با توجه به اینکه جهانی شدن بازارها، تشویق و پشتیبانی از ارزش آفرینی در کشورها را به عنوان امری ضروری مبدل ساخته است، پژوهش حاضر نیز در این راستا با هدف بررسی ارزش آفرینی در سازمان تامین اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا توصیفی از نوع پیمایشی می باشد. جامعه آماری نیز شامل کارکنان سازمان تامین اجتماعی به غیر از خدماتی و شرکتی  به تعداد 1248 نفر بودند و نمونه آماری بر اساس جدول مورگان 291 نفر بصورت تصادفی ساده انتخاب شدند.  همچنین ابزار گردآوری اطلاعات نیز پرسشنامه محقق ساخته می باشد و جهت بررسی فرضیه ها از روش معادلات ساختاری و نرم افزار Amos استفاده گردید. بر اساس یافته های پژوهش شرایط مداخله‌گر یعنی گزینش کارکنان بر اساس مصاحبه و آزمون، آموزش ضمن خدمت برای کارکنان و  تعیین ملاک گزینشی برای استخدام کارکنان بر مقوله محوری که عبارتند از شایسته سالاری کارکنان، شناخت و تشویق کارآفرینان و آموزش ضمن خدمت تاثیر مثبت دارد؛ مقوله محوری بر راهبردها یعنی راهبردهای پرورش پیشنهادها، پرورش افکار نو، تشویقی کارکنان، استقبال طرح های کارکنان و مشتری مداری تاثیر مثبت دارد؛ راهبردها بر پیامدهای سازمانی که عبارتند از تعالی و ثبات سازمانی، بهبود کیفیت خدمات دهی، رضایت مراجعین، حذف موازی کاری، کاهش هزینه های سازمان، اعتماد به سیاست سازمانی، حل مشکلات سازمانی، شفافیت سازمانی، شکل‌گیری نظام استعدادپروری، اثربخشی سازمانی، ارائه تکنولوژی و ایده های برتر تاثیر مثبت دارد؛ بسترها که عبارتند از خدمات هوشمند، وجود ساختار سازمانی، توجه به رزومه اجتماعی افراد، شفافیت امور سازمان و وجود متخصصان جهت حل مشکلات سازمان بر راهبردها تاثیر مثبت دارد و مقوله علی یعنی علت‌های فردی و ‌سازمانی بر مقوله محوری تاثیر مثبت دارند.
کلیدواژه‌ها
ارزش آفرینی
سازمان تامین اجتماعی
معادلات ساختاری
Amos

عنوان مقاله English

Providing a local-regional model for value creation in the social security organization

نویسندگان English

Zahra Yari 1
Behrooz Ghasemi 2
Soheil Sarmad 3
1 Doctoral student of Business Administration - Marketing, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Central Tehran, Iran.
2 Assistant Professor, Department of Business Management, Central Tehran Branch, Islamic Azad University of Tehran, Iran.
3 Assistant Professor, Department of Business Management, Central Tehran Branch, Islamic Azad University of Tehran, Iran.
چکیده English

Given that the globalization of markets has made encouraging and supporting value creation in countries a necessity, the present study has also been investigated in this regard with the aim of examining value creation in the social security organization. The present study is applied in terms of purpose and descriptive in terms of implementation method, of a survey type. The statistical population also included 1248 employees of the social security organization other than service and corporate employees, and the statistical sample of 291 people was selected by simple random selection based on the Morgan table. Also, the data collection tool is a researcher-made questionnaire, and the structural equation method and Amos software were used to examine the hypotheses. Based on the research findings, the intervening conditions, namely employee selection based on interviews and tests, in-service training for employees, and determining selection criteria for hiring employees, have a positive effect on the central category, which is employee meritocracy, recognizing and encouraging entrepreneurs, and in-service training; the central category has a positive effect on strategies, namely strategies for cultivating suggestions, cultivating new ideas, encouraging employees, welcoming employee plans, and customer orientation; Strategies have a positive effect on organizational outcomes, which include organizational excellence and stability, improving service quality, client satisfaction, eliminating parallel work, reducing organizational costs, trust in organizational policy, solving organizational problems, organizational transparency, forming a talent development system, organizational effectiveness, providing superior technology and ideas; platforms, which include smart services, the existence of an organizational structure, paying attention to individuals' social resumes, transparency of organizational affairs, and the presence of specialists to solve organizational problems, have a positive effect on strategies; and the causal category, i.e., individual and organizational causes, have a positive effect on the central category.

کلیدواژه‌ها English

Value creation
social security organization
structural equations
Amos
احمدپور داریانی، م.، و عزیزی، م. (1391). کارآفرینی. تهران: موسسه فرهنگی و انتشاراتی محراب قلم.
احمدپور داریانی، م. (1387). کارآفرینی: تعاریف، نظریات و الگوها. تهران: انتشارات جاجرمی.
ایمانی، م.، آذرخش، ت.، و عاشقی، م. (1390). کارآفرینی. تهران: فرهنگ سبز.
ذبیحی، م.، و مقدسی، ع. (1385). کارآفرینی از تئوری تا عمل (صص. 103-150). مشهد: جهان فردا.
صمدآقایی، ج. (1386). سازمان های کارآفرین. تهران: مرکز آموزش مدیریت دولتی.
فرایدی، د. (1387). تعاون در حوزه اندیشه و عمل: سازمان های کارآفرین. تهران: تعاون.
بهزادی، ن.، رضوی، م.، و حسینی، ر. (1393). طراحی الگوی مفهومی دانشگاه کارآفرین با رویکرد کارآفرینی سازمانی. توسعه کارآفرینی، 7(4)، 697-713.
حجازی، س. ر.، و حسینی مقدم، س. م. (1392). تأثیر گرایش کارآفرینی بر عملکرد بانک ها با تأکید بر نقش میانجی بازارگرایی. کار و جامعه، 166، 44-53.
ذوالفقاری، ع.، حجازی، ر.، و فرهودی، آ. (1390). جایگاه شرکت های زایشی دانشگاهی در توسعه کارآفرینی در دانشگاه ها. فصلنامه تخصصی پارک ها و مراکز رشد، 7(27)، 45-52.
عربشاهی، ا. (1395). تبیین مفهوم و ابعاد سازمان کارآفرین. نشریه کارآفرینی در کشاورزی، 3، 71-90. گرگان: دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی گرگان.
کردنائیج، ا.، احمدی، پ.، قربانی، ز.، و نیاکان، ن. (1391). بررسی ویژگی های دانشگاه کارآفرین در دانشگاه تربیت مدرس. توسعه کارآفرینی، 5(3)، 47-64.
صفری، س.، عباسی، ر.، و سلطانی علی آباد، م. (1395). شناسایی شاخص های ارزیابی عملکرد کارآفرینی سازمانی. فصلنامه رشد فناوری، 46، 61-72.
مقدسی، ع. (1387). ابعاد ساختاری و محتوایی سازمان های کارآفرین. کار و جامعه، 105-104، 18-37.
بنی اسدی، ا.، شریفیان، ا.، و قهرمان تبریزی، ک. (1395). ارزیابی شاخص های کارآفرینی در دانشکده های تربیت بدنی کشور [پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه شهید باهنر کرمان]. کرمان، ایران.
عباسی، م.، جریبی، ه.، و آرام، س. (1391). بررسی عوامل مؤثر بر کارآفرینی سازمانی مورد مطالعه سازمان تامین اجتماعی [پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی]. تهران، ایران.
حیدری، ح.، و امیریان فارسانی، ا. (1399). جایگاه کارآفرینی در آموزه های اسلامی. هفتمین همایش ملی مطالعات و تحقیقات نوین در حوزه علوم انسانی، مدیریت و کارآفرینی ایران. تهران، ایران: موسسه آموزش عالی آل طه.
دهقانی، م.، هاشمی تختی نژاد، ح.، و میرعابدینی، س. ج. (1398). بررسی و نقد مولفه های موثر بر کارآفرینی در نظام مدیریتی. چهارمین کنفرانس سالانه مدیریت و اقتصاد کسب و کار. تهران، ایران: پژوهشگاه فرهنگ و هنر.
محمودیان، ف.، و فکری، ر. (1392). ارائه مدلی برای ارزیابی عملکرد کارآفرینی سازمانی. دهمین کنفرانس بین المللی مهندسی صنایع. تهران، ایران.
مهدوی راد، م.، دهقانی سلطانی، م.، و آل طه، ح. (1392). سنجش میزان گرایش به کارآفرینی در صنعت بانکداری ارائه الگوی تحلیلی. نخستین کنفرانس ملی توسعه مدیریت پولی و بانکی. تهران، ایران.
حقیقی، م. (1390). هدایت کارآفرینان دانش آموخته وظیفه ای سنگین اما مسلم برای نظام آموزشی. ره توشه، 1، 22-37. قم: مرکز کارآفرینی پردیس قم دانشگاه تهران.
یداللهی فارسی، ج.، زالی، م.، و باقری فرد، س. (1390). شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه کارآفرینی دانشگاهی. سیاست علم و فناوری، 4(1)، 17-32.
Adel, B. Y., Sabri, B., & Anis, O. (2018). Entrepreneurship and sustainability: The need for innovative and institutional solutions. Technological Forecasting and Social Change, 129, 232-241. https://doi.org/xxx
Bouncken, R. B. (2018). University coworking-spaces: Mechanisms, examples, and suggestions for entrepreneurial universities. International Journal of Technology Management, 77(1-3), 38-56.
Guerrero, M., Urbano, D., Fayolle, A., Klofsten, M., & Mian, S. (2016). Entrepreneurial universities: Emerging models in the new social and economic landscape. Small Business Economics, 47(3), 551-563. https://doi.org/xxxx
Teece, D. J. (2018). Managing the university: Why "organized anarchy" is unacceptable in the age of MOOCs. Strategic Organization, 16(1), 92-102.
Dutta, N., & Russell, S. S. (2018). Entrepreneurship and human capital: The role of financial development. International Review of Economics & Finance, 57, 319-332.
Elia, G., Margherita, A., & Passiante, G. (2020). Digital entrepreneurship ecosystem: How digital technologies and collective intelligence are reshaping the entrepreneurial process. Technological Forecasting and Social Change, 150, 119791.
Kuratko, D. F., & Hodgetts, R. M. (2005). Entrepreneurship: Theory, process, and practice (pp. 24-39). Mason, OH: South-Western Publishers.
Zhu, C. (2010, April). The effects of cultural dimensions on firms' innovativeness. In 2010 The 2nd IEEE International Conference on Information Management and Engineering (pp. 190-194). IEEE.
Halasta, M., & Kridlova, K. (2018). Value creation within internship programs [Master's thesis]. IBE.
Antonic, B. (2003). Risk taking in intrapreneuership. Journal of Enterprising Culture, 11(1), 25-39.
Bradford, J., & Fraser, E. D. (2008). Local authorities, climate change and small and medium enterprises: Identifying effective policy instruments to reduce energy use and carbon emissions. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 15(3), 156-172.
Etzkowitz, H. (2016). The entrepreneurial university: Vision and metrics. Industry and Higher Education, 30(2), 83-97.
Guerrero, M., & Urbano, D. (2010). The development of an entrepreneurial university. The Journal of Technology Transfer, 37(1), 43-74. https://doi.org/10.1007/s10961-010-9171-x