موسسه آموزش عالی قشم جغرافیا و برنامه ریزی منطقه‌ای 2228-6462 10 38 2020 05 21 Investigating the Resilience of Regions to Hazards (Case Study: Kohgiluyeh and Boyerahmad Province بررسی توان تاب آوری مناطق در برابر مخاطرات (مطالعه موردی: استان کهگیلویه و بویراحمد) 283 296 109444 FA رحیم بردی آنامرادنژاد دانشیار جغرافیا وبرنامه‌ریزی شهری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران محمود آروین دانشجوی دکتری جغرافیا وبرنامه‌ریزی شهری، دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران، ایران حسین فرهادیخواه دانشجوی دکتری جغرافیا وبرنامه‌ریزی شهری، دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران، ایران Journal Article 2018 08 18 Assessment The resiliency of cities and regions using appropriate indicators helps to Planners and decision-makers to Understanding the potential regions Against Natural and human hazards in order to Codification Strategies and appropriate. Purpose this research is Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad Province townships capabilities using the approach of regional resilience. In terms of research method is analytical- descriptive and in terms of purpose is applied. Statistical Society this research is Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad Province townships According to the political divisions in 1390. Data were extracted of spatial planning Province plan. Of the 31 indicators in three human capital, natural and physical in order to assessment the resilience of regional was used. For data analysis were used Shannon entropy method for weighting and Mora techniques to ranking. Results show that the townships of Boyer, kohgiluyeh, Gachsaran, Dena, Basht, Charam and Bahmaei In terms of regional resilience indicators were obtained the rank of one to seven. It is essential to strengthen the regional resilience and resiliency townships increased positive indicators such as the length of roads, communications and medical services and reduce negative indicators such as unemployment, dependency ratio and population density. سنجش میزان تاب‌آوری شهرها و مناطق با استفاده از شاخص‌های مناسب به برنامه ریزان و تصمیم‌گیرندگان در درک توان و قابلیت مناطق در برابر مخاطرات طبیعی و انسانی به‌منظور تدوین استراتژی‌ها و برنامه‌های مناسب کمک شایانی می‌کند. هدف اصلی این پژوهش بررسی توان‌های شهرستان‌های استان کهگیلویه و بویراحمد با بهره‌گیری از رویکرد تاب‌آوری منطقه‌ای می‌باشد. پژوهش ازنظر روش، توصیفی-تحلیلی و ازنظر هدف، کاربردی می‌باشد. جامعه آماری این پژوهش شهرستان‌های استان کهگیلویه و بویراحمد طبق تقسیمات سال 1390 می‌باشد. داده‌های موردنظر از طرح آمایش استان استخراج گردید. از 31 شاخص سه بخش سرمایه انسانی، طبیعی و فیزیکی به‌منظور سنجش تاب‌آوری منطقه‌ای استفاده گردید. برای تحلیل داده‌ها از روش آنتروپی شانون به‌منظور وزن دهی و تکنیک مورا جهت رتبه‌بندی بهره گرفته شد. نتایج بیانگر این است که شهرستان‌های بویراحمد، کهگیلویه، گچساران، دنا، باشت، چرام و بهمئی ازنظر شاخص‌های تاب‌آوری منطقه‌ای به ترتیب رتبه یک تا هفت را به دست آوردند. ضروری است جهت تقویت تاب‌آوری منطقه‌ای و تاب‌آوری شهرستان‌ها شاخص‌های مثبت مانند طول راه‌ها، خدمات ارتباطی و درمانی افزایش یابد و شاخص‌های منفی مانند بیکاری، بارتکفل، تراکم جمعیت کاهش یابند. http://www.jgeoqeshm.ir/article_109444_8b3b4862662f2fe55cdf756a9e394804.pdf