موسسه آموزش عالی قشم جغرافیا و برنامه ریزی منطقه‌ای 2228-6462 11 42 2021 05 22 The Role of Urban Management in Improvement of Worn-out Urban Tissues (Case: Saravan City) نقش مدیریت شهری در بهسازی بافت‌های فرسوده شهری (مورد: شهر سراوان) 715 728 130337 FA مجید نعمت اللهی گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد بین‌الملل چابهار، دانشگاه آزاد اسلامی، چابهار، ایران محمود رضا انوری گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران مریم کریمیان بستانی گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران Journal Article 2019 07 30 The issue of improving the worn-out structures of cities has been considered by urban planners and managers in the last one or two decades, and more or less measures have been taken in this regard, and by recognizing the needs, bottlenecks, capabilities and opportunities to revive the worn-out tissue through joint efforts and empowerment of residents, they have created a suitable environment for local residents to live. Improvement worn tissue can promote physical value and the willingness of citizens to live in that increase. In this regard, the purpose of this study is the role of urban management in improving the worn-out urban tissues of Saravan. The present study is a descriptive-survey research in terms of purpose in the field of applied research and based on its nature and method. The statistical population of the study includes professors, experts and specialists in the field under study. Using Delphi technique, 20 people were selected as the sample population. In this research, fuzzy TOPSIS and fuzzy AHP models have been used to measure and analyze. The results of fuzzy hierarchical analysis (AHP) technique showed that the urban regeneration index with a normal weight of 0.408 has the highest priority of improving urban worn-out tissues. Also, the results of fuzzy TOPSIS technique showed that the urban regeneration strategy has the highest weight and is in the first place. موضوع بهسازی بافت های فرسوده شهرها در یکی دو دهه اخیر مورد توجه برنامهریزان و مدیران شهری قرار گرفته و کم و بیش اقدامهایی هم در این زمینه انجام شده است، و با شناخت نیازها، تنگناها، توانها و فرصتهای احیای بافت فرسوده از طریق تشریک مساعی و توانمندسازی ساکنین به ایجاد محیطی شایسته برای سکونت ساکنین محلی اقدام کرده اند. بهسازی بافتهای فرسوده میتواند ارزش کالبدی را ارتقاء داده و رغبت شهروندان به سکونت در آن افزایش دهد. در این راستا هدف از پژوهش حاضر نقش مدیریت شهری در بهسازی بافت‌های فرسوده شهری سراوان میباشد. پژوهش حاضر از نظر هدف در حیطه تحقیقات کاربردی و بر اساس ماهیت و روش، یک پژوهش توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل اساتید، کارشناسان و متخصصان حوزه مورد بررسی میباشد که با استفاده از تکنیک دلفی، ۲۰ نفر به عنوان جامعه نمونه انتخاب شدند. در این پژوهش به منظور سنجش و تجزیه و تحلیل از مدل های TOPSIS فازی و AHP، استفاده شده است. نتایج تکنیک تحلیل سلسله مراتبی (AHP) فازی نشان داد شاخص بازآفرینی شهری با وزن نرمال ۴۰۸/۰ از بیشترین اولویت را بهسازی بافت‌های فرسوده شهری دارد. همچنین نتایج تکنیک تاپسیس فازی نشان داد، استراتژی بازآفرینی شهری دارای بالاترین وزن بوده و در جایگاه اول قرار می‌گیرد. http://www.jgeoqeshm.ir/article_130337_a959f2d99fbc432d1a0b057f03ba5b64.pdf