موسسه آموزش عالی قشم جغرافیا و برنامه ریزی منطقه‌ای 2228-6462 14 1 2024 04 20 Comparing the social self-efficacy of clients working in agro-industrial complexes and ordinary clients stationed in Arak prisons in line with regional planning and sustainable development مقایسه خودکارآمدی اجتماعی مددجویان شاغل در مجتمع‌های کشت و صنعت و مددجویان عادی مستقر در زندان‌های شهر اراک در راستای برنامه ریزی منطقه ای و توسعه پایدار 589 605 231993 10.22034/jgeoq.2022.279608.3000 FA مجتبی حبیبی زاده گروه جامعه شناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران معصومه مطلق گروه جامعه شناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران فرانک سیدی گروه جامعه شناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران. Journal Article 2021 04 05 The present study aimed to compare the social self-efficacy of inmates working in agro-industrial complexes and ordinary inmates in Arak city prisons, and to examine its effect on the social resilience of their families. Based on a positivist worldview and a quantitative approach, the research adopted a descriptive, comparative, and causal design with a survey method. After reviewing relevant literature through a systematic library method, data were collected using a researcher-made social self-efficacy questionnaire and a social resilience scale . The statistical population consisted of 3,400 inmates (2,500 in Arak prison and 900 in agro-industrial complexes), from which 345 samples were selected via the Cochran formula and stratified random sampling. Finally, 339 valid questionnaires were analyzed using comparative analysis and structural equation modeling (SmartPLS and SPSS). Findings revealed a significant difference in social self-efficacy between the two groups. Social self-efficacy showed a positive and significant effect on the social resilience of inmates’ families, particularly in the dimensions of family connection and care, family resources, and improvement capacity. However, no significant effect was found on family disaster management, information and communication, and social health among inmates in agro-industrial complexes. Among ordinary inmates, social self-efficacy also enhanced family social participation, but not other dimensions. هدف اصلی این پژوهش، مقایسه خودکارآمدی اجتماعی مددجویان شاغل در مجتمع‌های کشت و صنعت و مددجویان عادی زندان‌های شهر اراک و بررسی تأثیر آن بر تاب‌آوری اجتماعی خانواده‌های آنان است. پژوهش با جهان‌بینی اثبات‌گرایی و رویکرد کمی انجام شده و از نظر راهبرد، توصیفی–مقایسه‌ای و علی است. پژوهش از نوع کاربردی و بر پایه روش پیمایشی انجام گرفته است. در مرحله نخست، مبانی نظری و پیشینه موضوع با روش کتابخانه‌ای و رویکرد نظام‌مند گردآوری شد. سپس داده‌های میدانی با استفاده از دو پرسشنامه استاندارد شامل خودکارآمدی اجتماعی (محقق‌ساخته ) و تاب‌آوری اجتماعی جمع‌آوری گردید. جامعه آماری شامل ۳۴۰۰ نفر از زندانیان استان مرکزی (۲۵۰۰ نفر در زندان اراک و ۹۰۰ نفر در مجتمع‌های کشت و صنعت) بود. بر اساس فرمول کوکران، ۳۴۵ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و برای اطمینان از تعمیم‌پذیری نتایج، ۳۹۷ پرسشنامه توزیع شد که در نهایت ۳۳۹ پرسشنامه معتبر مورد تحلیل قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از تحلیل مقایسه‌ای و مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS و SmartPLS بررسی شدند. یافته‌ها نشان دادند خودکارآمدی اجتماعی میان دو گروه تفاوت معناداری دارد و این متغیر بر تاب‌آوری اجتماعی خانواده مددجویان تأثیر مثبت و معنادار دارد. خودکارآمدی اجتماعی به‌ویژه بر ابعاد اتصال و مراقبت خانوادگی، منابع خانواده و ظرفیت بهبود خانواده اثرگذار است، اما بر مدیریت فاجعه، ارتباطات و سلامت اجتماعی خانواده تأثیری ندارد. http://www.jgeoqeshm.ir/article_231993_166cc032ca3f6b92a3af0688e5128435.pdf