موسسه آموزش عالی قشم جغرافیا و برنامه ریزی منطقه‌ای 2228-6462 16 2 2026 06 22 Rethinking Iran's World Heritage Tourism Planning: A Regional Approach to Management Challenges بازاندیشی در برنامه‌ریزی گردشگری میراث جهانی ایران: رویکردی منطقه‌ای به چالش‌های مدیریت 506 524 246379 10.22034/jgeoq.2026.583952.4465 FA تیام‌ناز خانزادی دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت جهانگردی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-0711-306X فابیو کاربونه دانشیار دانشکده تجارت و حقوق, دانشگاه نورث همپتون، نورث همپتون، انگلستان 0000-0002-6711-4892 آیدین سلام زاده دانشیار، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-6808-1327 Journal Article 2026 05 30 The potential of UNESCO sites to serve as platforms for education and dialogue makes them ideal environments for promoting peace education through tourism. Research on peace education within the context of UNESCO sites is gradually expanding; however, a systematic analysis of how peace education is integrated into tourism experiences at these sites has yet to be explored. Limited research examines the effectiveness of specific peace education initiatives at UNESCO sites or explores the nuances of visitors’ experiences in these contexts. Furthermore, there is a lack of studies focusing on UNESCO sites in specific regions, further emphasizing the need for a comprehensive review to inform future research efforts. The aim of the present study was to rethink tourism planning for Iran’s World Heritage: a regional approach to management challenges. This research used traditional triangulation of qualitative methods such as archival analysis, semi-structured interviews and fieldwork to examine managers’ perceptions of their responsibilities to promote peace education through tourism at World Heritage sites. Key findings from interviews with UNESCO site managers revealed a disconnect that, although UNESCO sites ostensibly act as conduits for peace promotion, was confirmed by UNESCO’s overall objectives and by existing literature that demonstrates the pivotal role of World Heritage sites in peace education. Iranian UNESCO sites show limited proactive measures in this area. پتانسیل سایت‌های یونسکو برای خدمت به‌عنوان بسترهایی برای آموزش و گفتگو، آنها را به محیط‌های ایده‌آل برای ترویج آموزش صلح از طریق گردشگری تبدیل می‌کند. تحقیقات در مورد آموزش صلح در چارچوب سایت‌های یونسکو، به‌تدریج در حال گسترش است؛ اما تجزیه و تحلیل سیستماتیک از نحوه ادغام آموزش صلح در تجارب گردشگری در این مکان‌ها، هنوز مورد بررسی قرار نگرفته است.تحقیقات محدودی به بررسی اثربخشی طرح‌های ویژه آموزش صلح در سایت‌های یونسکو می‌پردازند یا تفاوت‌های ظریف تجربیات بازدیدکنندگان را در این زمینه‌ها بررسی می‌کنند. علاوه بر این، کمبود مطالعات متمرکز بر سایت‌های یونسکو در مناطق خاص وجود دارد که بیشتر بر نیاز به بررسی جامع برای اطلاع‌رسانی به تلاش‌های تحقیقاتی آینده تأکید می‌کند. هدف پژوهش حاضر بازاندیشی در برنامه‌ریزی گردشگری میراث جهانی ایران: رویکردی منطقه‌ای به چالش‌های مدیریت بود. این تحقیق، از مثلث‌بندی سنتی روش‌های کیفی مانند تجزیه و تحلیل بایگانی، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و کار میدانی برای بررسی درک مدیران نسبت به مسئولیت‌های خود برای ترویج آموزش صلح از طریق گردشگری در سایت‌های میراث جهانی استفاده کرده است. یافته‌های کلیدی ناشی از مصاحبه با مدیران سایت یونسکو یک تفکیک را نشان داده است که اگرچه سایت‌های یونسکو ظاهراً به‌عنوان مجاری برای ترویج صلح عمل می‌کنند، با توجه به اهداف کلی یونسکو و با ادبیات موجود که نقش محوری سایت‌های میراث جهانی در آموزش صلح را نشان می‌دهد، تأیید شد. سایت‌های یونسکو ایران، اقدامات پیشگیرانه محدودی را در این حوزه نشان می‌دهند. http://www.jgeoqeshm.ir/article_246379_2cc918f63f16d55e9b139548e69d4032.pdf