موسسه آموزش عالی قشم جغرافیا و برنامه ریزی منطقه‌ای 2228-6462 6 23 2016 08 22 Analysis Role Dehyari the Quality of Place in Rural Settlement (Case Study: Doshman Ziyari District- Mamasani County) نقش دهیاری ها در کیفیت مکانی سکونتگاه های روستایی (مطالعه موردی: بخش دشمن زیاری- شهرستان ممسنی) 63 76 54143 FA علی شمس الدینی استادیار جغرافیای انسانی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران غریب فاضل نیا دانشیار جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشگاه زابل، زابل، ایران کیومرث دهقانی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، مدرس دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2016 05 23 <strong>Abstract</strong> <br />    The quality of place is a multidimensional concept by several factors, each of which plays a decisive role in the progress and excellence of human societies, whether urban, rural and nomadic there. Due to the lack of results so that it can be inappropriate in sustainable development of these communities. What is important in this context, the role of management in the field of population centers is to improve the quality of places like this. The present study is an applied approach to studying and analyzing the role of managerial institution in the rural settlements spatial quality improvement of city functions mamasani pay Doshmanziare. The research method is analytical and data collection for field studies with an emphasis on preparing the questionnaire. The data collected was analyzed using SPSS software. The sample size is 220 rural households. Single-sample T-test results show that between VA and non-VA villages have a place where there are significant differences in terms of quality components. So that the villages and rural areas, lack of va va with 30/8 to -10/59 respectively in the first and second order of importance in terms of quality of life have taken place. In other words, the managerial terms of location friendly village has been relatively more developed.     کیفیت مکان به عنوان یک مفهوم چند بعدی متأثر از عوامل مختلفی است که هر یک از آن­‌ها نقش تعیین‌کننده­ای در پیشرفت و تعالی جوامع انسانی اعم از سکونتگاه­های شهری، روستایی و عشایری دارد. به گونه­ای که عدم توجه به آن می­تواند نتایج نامناسبی در فرآیند توسعه پایدار این دسته از جوامع داشته باشد. آنچه که در این راستا مهم می­باشد؛ نقش و جایگاه مدیریت در زمینه‌سازی به منظور بهبودِ وضعیت کیفیت مکان در اینگونه مراکز جمعیتی است. پژوهش حاضر بر آن است با رویکردی کاربردی به مطالعه و تحلیل جایگاه نهاد مدیریتی دهیاری­ها در افزایش و بهبود کیفیت مکانی سکونتگاه­های روستایی بخش دشمن زیاری از توابع شهرستان ممسنی بپردازد. روش تحقیق از نوع توصیفی- تحلیلی و جمع­آوری داده‌ها به صورت بررسی­های میدانی با تأکید بر تهیه پرسشنامه می­باشد. اطلاعات جمع­آوری شده با استفاده از نرم­افزار SPSS مورد پردازش قرار گرفته است. حجم نمونه برابر با 220 خانوار روستایی می­باشد. نتایج حاصل از آزمون T تک نمونه­ای نشان می­دهد که بین روستاهای دارای دهیاری و فاقد دهیاری از لحاظ مؤلفه­های کیفیت مکانی تفاوت معناداری وجود دارد. بطوری­که روستاهای دارای دهیاری با 8/30 و نقاط روستایی فاقد دهیاری با 59/10- درصد به ترتیب در مرتبه اول و دوم از اهمیت نظر کیفیت مکان زندگی قرار گرفته­اند. به عبارتی روستاهای دارای نهاد مدیریت دهیاری از نظر مکان زیست نسبتاً توسعه یافته تر بوده­اند.  http://www.jgeoqeshm.ir/article_54143_2425b921871c2a037e45205ad9ef7db0.pdf