موسسه آموزش عالی قشم جغرافیا و برنامه ریزی منطقه‌ای 2228-6462 8 30 2018 05 22 Managing neighborhood resilience in earthquake encountered in urban exhausted tissues with FAHP method (Case studyL Abdolabad, Tehran) مدیریت تاب‌آوری محله در مواجهه با زلزله در بافت‌های فرسوده شهری به روش FAHP (نمونه موردی: محله عبدل آباد شهر تهران) 21 38 61480 FA مهدی نیری گروه شهرسازی، واحد امارات عربی متحده، دانشگاه آزاد اسلامی، دبی، امارات عربی متحده اسماعیل شیعه استاد گروه شهرسازی دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران محمود رضایی محمود رضایی استادیار گروه شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران نوید سعید رضوانی استادیار گروه شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران Journal Article 2017 11 29 <strong>Abstract</strong> <br />When an earthquake occurs, city is affected as a system. In other words, urban elements are not only affected by earthquake and its side effects, but they also affect other urban elements or are affected by themin a systematic interaction. As the level and manner of impact by urban elements increase, more elements are affected.in Abdolabad in district 19 of Tehran divided into northern and southern part. The research method is analytical- descriptive and library and document studies have been conducted as well as FAHP based analyses Resultsshow that current management of old urban tissues lacks essential capability to deal with earthquakes and managerial elements in neighborhood level are more affectedduring earthquakes, compared with other elements affected by urban land use. Results indicate that management, economy and community’s involvement in the renewal and revival with 0.145, 0.112 and 0.110 scores are in first to third place, respectively and this reflects the importance of the components compared with other components of the study. Additionally, in this paper, considering the components and sub-criteria and using the software, North Abdolabad, compared with South Abdolabad,was in the first place and accordingly, best area in terms of post-earthquake planning to manage and organize. وقتی زلزله‌ای روی می‌دهد، شهر به صورت یک سیستم از آن تأثیر می‌پذیرد. به عبارت دیگر عناصر شهری نتنها خود از زلزله و سایر آثار جانبی آن متأثر می‌شوند، بلکه در عمل متقابل سیستمی سایر عناصر شهری را تحت تأثیر قرار داده و یا از آن‌ها تأثیر می‌پذیرد. هرچه میزان و نحوه تأثیر گذاری یکی از عناصر شهری بیشتر باشد، تعداد و انواع بیشتری از عناصر تحت تأثیر قرار خواهند گرفت. این مقاله به بررسی میزان مؤلفه‌های تاثیرگذار در تاب آوری بافت فرسوده در مقابل زلزله در محله عبدل اباد منطقه 19 شهر تهران است. روش پژوهش در این مقاله توصیفی-تحلیلی می‌باشد و از مطالعات کتابخانه‌ای و اسنادی استفاده شده است و با مدل FAHP به تحلیل پرداخته است. نتایج حاکی از آن است که روش فعلی مدیریت بافتهای فرسوده کارایی لازم برای مواجهه با زمین لرزه را ندارندو عوامل مدیریتی در سطح محلات تأثیر بیشتری نسبت به سایر عوامل تأثیر پذیرفته از کاربری زمین شهری در هنگام زلزله دارند. یافته‌های حاصل از مدل نشان می‌دهد که عامل مدیریتی، اقتصادی و مشارکت اهالی در فرایند بازآفرینی و احیا به ترتیب امتیاز (0.145)، (0.112) و (0.110) در جایگاه‌های اول تا سوم واقع شده‌اند و نشانگر اهمیت این مؤلفه‌ها در بین مؤلفه‌های مورد مطالعه می‌باشد. همچنین در این پژوهش با توجه به مؤلفه‌ها و زیر معیارها با استفاده از نرم افزار فوق، بین عبدل آباد شمالی و جنوبی، عبدل آباد شمالی در جایگاه نخست واقع گردید و براین اساس بهترین محدوده از لحاظ برنامه‌ریزی بعد از وقوع زلزله می‌تواند مدیریت و ساماندهی شود.<br /> <strong><em> </em></strong> http://www.jgeoqeshm.ir/article_61480_48c82be580b1ae45513d71f9a597eefc.pdf