Geography and Regional Planning

Geography and Regional Planning

Identifying and prioritizing effective factors on empowering human resources in order to respond to environmental crises in the geographical area of Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz

Authors
Naeem Ehsani Nejad 1
Abdolkhalegh Gholami 2
Ali Farahani Kangrani 3
1 Department of Government Management, Shoushtar Branch, Islamic Azad University, Shoushtar, Iran.
2 Department of Government Management, Yasouj Branch, Islamic Azad University, Yasouj, Iran
3 Department of Executive Management, Ahvaz Science and Research Branch, Islamic Azad University, Ahvaz, Iran.
10.22034/jgeoq.2024.382940.4004
Abstract
Since human resources working in organizations play an important and sensitive role in creating competitive advantage, we must look for solutions to increase their efficiency. There are various techniques to increase the efficiency of human resources in order to advance the goals of the organization, one of which is the empowerment of human resources. The aim of the current research was to identify and prioritize the factors affecting the empowerment of human resources in order to respond to environmental crises in Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz. This research is applied in terms of purpose and descriptive in terms of method. This research was done in a mixed method. The statistical population in the qualitative section included knowledgeable people in the field of human resource empowerment, who were randomly selected as a sample of 20 people using a purposeful sampling method. In the quantitative part, the statistical population of the research includes all the employees working at Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, with a number of 10,000 people. The statistical sample of the research was also calculated based on Morgan's table of 373 people in a simple random manner. The tools of data collection in the qualitative part are semi-structured questionnaires, and in the quantitative part, the researcher made a questionnaire, the validity of this questionnaire was confirmed by the opinion of experts and its reliability was obtained by calculating the Cronbach's coefficient. In the qualitative section, 3 factors and their components were identified using the Delphi method. .
Keywords
Empowerment
human resources
crisis
University of Medical Sciences
  1. افرازی، اطهر. (1398). ارائه روش برای ارتقاء قابلیت منابع انسانی با رویکرد مدیریت دانش، دومین کنفرانس بین المللی مدیریت، مهندسی صنایع، اقتصاد و حسابداری.
  2. بازیاری، رویا. خسروی­پور، بهمن. (1399). بررسی موانع فراروی کاربست نظام مدیریت دانش، نشریه مطالعات کاربردی در علوم مدیریت و توسعه، 5 (3): 25-32.
  3. جمشیدی، صبر. همتیان، هادی. دانایی، ابوالفضل. (1399). ارائه مدل توسعه و توانمندسازی منابع انسانی با رویکرد خدمت­رسانی در راستای توسعه منطقه­ای، فصلنامه علمی و پژوهشی، نگرشهای نو در جغرافیای انسانی، 13 (1): 576-592.
  4. حسینی، سیدتقی.(1392). بررسی عوامل سازمانی موثر بر توانمندسازی نیروی انسانی در معاونت توسعه وزارت جهاد کشاورزی، فصلنامه علمی – پژوهشی مدیریت آموزشی، 5 (1): 36-52.
  5. خمر، غلامعلی. رخشانی، امین الله. (1392). نقش راهکار­های مدیریت بحران در جهت کاهش خسارات ناشی از زلزله، فصلنامه جغرافیا و توسعه، 13 (41): 148-160.
  6. دقیقی اصلی، هاشم. شاهرودی، کار. میربزگ کار، سید مظفر. رحمتی، یلدا. (1399). شناسایی و رتبه­بندی عوامل مؤثر بر توانمندسازی نیروی فروش در صنعت بیمه، مجله توانمندسازی سرمایه انسانی، 2 (4): 331-337.
  7. رخشانی، جاوید؛برومند، منیره (1400). تاثیرتوانمندسازی روان‌شناختی کارکنان بر بحران‌سازمانی در مواجهه با پدیده کووید 19؛ با تاکید برنقش میانجی معنویت سازمانی، کنکاش مدیریت و حسابداری پاییز.  
  8. ساوه درودی، مصطفی. جامعی، مجتبی. (1394). بازشناسی مفهوم بحران و نقش فرایند تصمیم سازی در کنترل بحران سازمانی، دانش ارزیابی، 7 (24).
  9. سعیدی­پور، بهمن، محمدی پور، عباس. (1399). بررسی مدل­ها و الگوهای توانمندسازی نیروی انسانی در سازمان­ها، پژوهشنامه مدیریت و مهندسی صنایع، 2 (2).
  10. عباس ­نژاد، محمدحسین. (1395). الگوی توانمندسازی منابع انسانی ناجا (مدیران و فرماندهان)، رساله دکتری، دانشگاه علامه طباطبایی.
  11. عباس­پور، عباس. بدری، مرتضی. (1394). رابطه بین توانمندسازی روانشناختی و عوامل موثر بر بهره­وری منابع انسانی، فصلنامه علمی- پژوهشی مطالعات مدیریت (بهبود و تحول)، 24 (79): 74-100.
  12. عبدالمنافی، سعید. غفاری، نرگس. حسن­زاده، نسیم. (1395). بررسی رابطه بین توانمند­سازی و سطح عملکرد در سازمان ملی استاندارد، فصلنامه مطالعات مدیریت و حسابداری، 2 (1): 212-293.
  13. عبدالهی، بیژن. نوه ابراهیم، عبدالرحیم. (1385). توانمندسازی کارکنان: کلید طلایی مدیریت منابع انسانی، ویرایش، تهران.
  14. فرهادی، علی. صادقی، امیر. (1395). الزامات توسعه منابع انسانی سازمان­های نظامی در افق 1410 و تأثیر آن بر توسعه دفاعی، آینده پژوهی دفاعی، 1 (3): 36-58.
  15. کوهی زاده، مجتبی، (1399)، تاثیر رابطه آموزش بر توانمند سازی کارکنان در مدیریت شهری،کنفرانس بین المللی مدل ها و تکنیکهای کمی در مدیریت، دانشگاه قزوین.
  16. گودرزی، احمد. فتاحی بیات، غلامرضا. میرجمالی، منیر. مشیدی، محیا. گودرزی، محمدرضا.(1394)، بررسی متغیرهای تاثیرگذار بر توانمندسازی کارکنان، کنفرانس بین الملل مدیریت و علوم انسانی.
  17. مؤدنی، فاطمه­ زهرا. بشارتلو، طیبه. قره جانلو، مریم، جوان، زهرا. (1394). مدیریت بحران، کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم اجتماعی، دبی- آمارات.
  18. میرصفیان، حمیدرضا. راسخ، نازنین. (1397). تدوین الگوی اثر توانمندسازی روانشناختی کارکنان بر مدیریت بحران با توجه به نقش مدیریت تغییر در ادارات ورزش و جوانان استان اصفهان، مدیریت منابع انسانی در ورزش، 6 (1): 51-67.
  19. میرمحمدی، سید محمد. حسین پور، داود. قاسمی بنابری؛ حمیدرضا. (1393). عوامل کلیدی موفقیت توانمندسازی کارکنان، فصلنامه علمی- پژوهشی مطالعات مدیریت (بهبود و تحول)، 25 (83): 93 -11.
  20. نقوی، سیدعلی. اسعدی، میرمحمد. میرغفوری، سید حبیب الله. (1394). الگوی معنویت سازمانی در آموزش عالی مبتنی بر آموزه­های اسلامی، فصلنامه علمی – پژوهشی مدیریت اسلامی، 23 (2).
  21. هاشمی، سیدحامد. پورامین­زاده، سعیده. (1390). چالش­های فراروی توسعه منابع انسانی و راهکاری برای رفع آن، ماهنامه اجتماعی، اقتصادی، علمی و فرهنگی، 136.
  22. S., A., (1993). Crises Management Strategy. London: Routledge.
  23. Boudrias, J. and brunet, L; Savoie, A. and Plunier, P, (2010), Empowering Employees: The moderating role of perceived organizational climate and justice, Canadian Journal of Behavioural science, Vol. 42, No. 4, 2010,.201-211
  24. Bues, H. (2013). Social development of adults married and single. Journal of Personality, 4(1), pp: 19-39
  25. Carnevale, J., Hatak, I. (2020). Employee adjustment and well-being in the era of COVID-19: Implications for human resource management. Journal of Business Research, 216, 183-187.
  26. Gandz, J. (1990), the employee empowerment era, Business quarterly, p.17.
  27. Grove, P.B. (ed), (1971). Webster s Third New International Dictionary of the English Language unabridged. Springfield, MA, G&C Merriam p.744
  28. Hermann, C. F. (2006) "Some consequences of crisis which limit the viability of organizations ", Administrative Science Quarterly, 8, 61-82.
  29. Robbins, T.L.  Crino, M.D.  Fredendall, L.D.  (2002). an Integrative Model of the Empowerment Process, Human Resource Management Vol. 12 N.1, pp.419 -443
  30. Roberts R. (2009).crisis management –An outline for survival.vol 10.p: 50.
  31. Sahay, B.S. (2005). Multi Factors Productivity Measurement Model for ServiceOrganization, Internatinal Journal of Productivity and Performance Management, Vol.54, No.1, PP.7-22.
  32. Spreitzer, G. M. and Doneson, D. (2008). Musings on the past and future of employee empowerment in Cummings. (end), Handbook of Organization Development, Publication, Los Angeles,pp.311-24.
  33. Spreitzer, G.M. (1996). Social Structural Characteristics of Psychological Empowerment. Academy Of Management Journal, 39, PP 483–514.
  34. Yang, Seung-Bum and Choi, Sang, (2009). Employee Empowerment and Team Performance. Team Performance Management, 1(5)289 –301.