Geography and Regional Planning

Geography and Regional Planning

A Model for Integrated Management of Urban Boundaries with Emphasis on Urban Recreation Areas (A Case Study of Shahriar City)

Authors
Ali Baghdadi 1
Fatemeh Adidbi Sadinezhad 2
Azadeh Arbabi Sabzevari 2
Touba Amirazodi 2
1 PhD Student of Geography and Urban Planning, Faculty of Basic Sciences, Islamshahr Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
2 Associate Professor of Geography and Urban Planning, Faculty of Basic Sciences, Islamshahr Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
10.22034/jgeoq.2025.398872.4038
Abstract
The present study aims primarily to propose a model for the integrated management of urban boundaries with an emphasis on urban recreation areas in Shahriar city. Participants in the questionnaire included 25 academic experts and 30 executive planners involved in tourism affairs from Tehran Province, Tehran County, and Shahriar County, as well as knowledgeable employees related to the issues and challenges of Shahriar’s recreational areas. To analyze the data and determine the optimal strategy for ecotourism development, a combined approach of SWOT analysis and Analytic Network Process (ANP) was employed. The findings revealed that among the four strategies-Aggressive (SO), Conservative Revision (WO), Competitive (ST), and Defensive (WT)-the Defensive strategy (WT) ranked first, followed by the Conservative Revision strategy (WO) in second place, and the Competitive strategy (ST) third, when considering the SO strategy as a reference. Similarly, relative to the WT strategy, the WO strategy ranked second and the SO strategy third. Regarding the WO strategy, the WT strategy ranked first, the ST second, and the SO third. Overall, considering all strategies, the Defensive strategy emerged as the most significant approach.
Keywords
Integrated management
urban boundary
urban recreation area
Shahriar
برک‌پور، ن.، و اسدی، ا. (۱۳۸۸). مدیریت و حکمروایی شهری. تهران: دانشگاه هنر.
پوراحمد، ا.، حاتمی‌نژاد، ح.، و حسینی، س. ه. (۱۳۸۵). آسیب‌شناسی طرح‌های توسعه‌ی شهری در کشور. پژوهش‌های جغرافیایی، ۵۸، ۱–۲۰.
پورمحمدی، م. ر. (۱۳۸۲). برنامه‌ریزی کاربری اراضی شهری. تهران: سمت.
پورمحمدی، م. ر.، و تقی‌پور، ع. ا. (۱۳۸۹). ارزیابی مکانیابی کاربری‌های آموزشی شهر شاهرود. فصلنامه‌ی فضای جغرافیایی، ۳۲، ۱–۱۵.
پورمحمدی، م. ر.، و تقی‌پور، ع. ا. (۱۳۹۱). بازیافت اراضی بایر شهری. نشریه‌ی جغرافیا و برنامه‌ریزی، ۴۲، ۱–۱۲.
صفوی، س. ع. (۱۳۹۰). بررسی جایگاه مدیریت شهری در تحقق طراحی شهری مطلوب؛ نمونه‌ی موردی برنامه‌های توسعه و عمران در تهران. فصلنامه مدیریت شهری، ۲۸، ۱–۱۴.
لاله‌پور، م.، سرور، ه.، و سرور، ر. (۱۳۹۱). ساختار مدیریت شهری ایران با تأکید بر تحولات کالبدی شهرها. آمایش محیط، ۱۸، ۱–۱۲.
لاله‌پور، م. (۱۳۸۶). حکمروایی شهری و مدیریت شهری در کشورهای در حال توسعه. جستارهای شهرسازی، ۱۹–۲۰، ۱–۱۰.
مهدیزاده، ج.، پیرزاده نهوجی، ح.، امیری، م.، جهانشاهی، م. ح.، تقی‌زاده مطلق، م.، و صراف‌زاده، ه. (۱۳۸۵). برنامه‌ریزی راهبردی توسعه شهری (تجربیات اخیر جهانی و جایگاه آن در ایران) (چاپ دوم). معاونت معماری و شهرسازی وزارت مسکن و شهرسازی.
Amoateng, P., Cobbinah, B. P., & Owusu-Adade, K. (2013). Managing physical development in peri-urban areas of Kumasi, Ghana: A case of Abuakwa. Journal of Urban and Environmental Engineering, 7(1), 96–109. https://doi.org/10.4090/juee.2013.v7n1.096109
Friedmann, J. (2016). The future of periurban research. Cities, 53, 163–165.
Jotikapukkana, S., Berg, A., & Pattanavibool, A. (2010). Wildlife and human use of buffer-zone areas. Wildlife Research, 37(6), 466–474.
Kontgis, C., Schneider, A., Fox, J., Saksena, S., Spencer, H. J., & Castrence, M. (2014). Monitoring peri-urbanization in the greater Ho Chi Minh City metropolitan area. Applied Geography, 53, 377–388.