احمدی ملکی، رحمان. (۱۳۷۷). سقاخانههای قدیمی تهران. وقف میراث جاویدان، (۲۳ و ۲۴)، ۸۴–۸۹.
احمدی، بابک. (۱۴۰۰). از نشانههای تصویری تا متن: بهسوی نشانهشناسی ارتباط دیداری (چاپ نوزدهم). تهران: نشر مرکز.
امینی، رقیه، منتظرالقائم، اصغر. (۱۳۸۷). ارزیابی عملکرد مسجد در قرون نخستین اسلامی. در مجموعهمقالات نخستین همایش آرمانشهر اسلامی. اصفهان: دانشگاه اصفهان.
آملی رضویفر، نسرین، غفاری، حسین. (۱۳۹۰). نشانهشناسی پیرس در پرتو فلسفه، معرفتشناسی و نگرش وی به پراگماتیسم. نشریه فلسفه، ۳۹(۲).
باجلان، علیمحمد. (۱۴۰۲). سقاخانه؛ نماد عزاداری محرم در بروجرد و کارکردهای آن. فرهنگ مردم ایران، ۲۱(۷۲–۷۳)، ۲۱۷–۲۳۵.
تناولی، پرویز. (۱۳۹۴). طلسم: گرافیک سنتی ایران. تهران: بنگاه.
جعفرنژاد، سیدرضا؛ و جعفرنژاد، سیدحسین. (۱۳۹۶). نقش آیکونوگرافی در تکایا و سقانفار (سقاخانه) مازندران. فصلنامه تحقیقات جدید در علوم انسانی، ۳(۲۵)، ۸۷–۹۳.
حجارپورخلج، سعید. (۱۴۰۰). بررسی تأثیر نهاد وقف در ایجاد سقاخانهها در بافت شهری (مطالعه موردی: اصفهان) فصلنامه وقف میراث جاویدان، ۱۱۶، ۵۳–۷۰.
درخش، سعیده، باصولی، مهدی. (۱۴۰۰). روایت منظرین سقاخانه در شهر ایرانی. نشریه منظر، ۱۳(۵۵)، ۵۴–۶۱.
درودگر، مریم، فربد، محمدصادق، اکبریان، مصطفی. (۱۳۹۳). بررسی مردمشناسی نمادین سقاخانههای تهران (مطالعه موردی: منطقه ۱۲) (پایاننامه کارشناسیارشد). دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی.
زارعی، محمدابراهیم؛ و حبیبی، حسین. (۱۳۹۲). سقاخانه و سیر اندیشه ایرانیان در پسزمینه این نوع بنا؛ مطالعه موردی سقاخانه ارباب میرزای شهرکرد. پژوهشهای باستانشناسی ایران، (۴)، ۳۷–۵۶.
شوالیه، ژان ژاک، گربران، آلن. (۱۳۸۵). فرهنگ نمادها: اساطیر، رؤیاها، رسوم، ایماء و اشاره ... (جلد ۴؛ ترجمه سودابه فضایلی). تهران: نشر جیحون.
شوالیه، ژان ژاک، گربران، آلن. (۱۳۸۸). فرهنگ نمادها: اساطیر، رؤیاها، رسوم، ایماء و اشاره ... (جلد ۱؛ ترجمه سودابه فضایلی). تهران: نشر جیحون.).
شیخمهدی، علی؛ و قمی، مصطفی. (۱۳۹۰). پستمدرنیسم در مکتب سقاخانه: آمیختگی سنت و مدرنیسم. کتاب ماه هنر، (۱۵۱)، ۱۲۰–۱۲۷.
عباسزاده، مظفر، آیشم، معصومه. (۱۳۹۶). تعریف محور تاریخی، فرهنگی و گردشگری در بافت کهن شهر ارومیه، نمونه محله مهدیالقدم. جستارهای شهرسازی، ۴۸، ۹۷–۱۱۴.
عربزاده، جمال؛ و میراخورلی، محبوبه. (۱۳۹۵). نقش اساطیر به مثابه عنصر تزئینی در آثار هنرمندان جنبش سقاخانه (پایاننامه کارشناسی ارشد). دانشکده هنرهای تجسمی، دانشگاه تهران.
عناصری، جابر. (۱۳۸۳). تأثیر تشیع بر ابنیه، اماکن و زیارتگاههای مذهبی ایران. شیعهشناسی، ۲(۷)، ۱۲۱–۱۴۶.
فیاض، ابراهیم، سرافراز، حسین، احمدی، علی. (۱۳۹۰). نشانهشناسی چشماندازهای فرهنگی در جغرافیای فرهنگی؛ راهبردی مفهومی برای فهم و کشف معنا. فصلنامه تحقیقات فرهنگی، ۴(۴)، ۹۱–۱۱۶.
نصر، طاهره. (۱۳۹۶). جایگاه نشانههای شهری در واکاوی مؤلفههای هویت و فرهنگ در سیمای شهر ایرانی؛ مطالعه موردی: شیراز. هویت شهر، ۱۱(۲۳)، ۱۷–۲۸.
نقیزاده، محمد. (۱۳۹۳). هویت شهر و کمالبخشی به بافت تاریخی آن، مطالعه موردی: مشهد مقدس. هویت شهر، ۸(۱۹)، ۱۹–۳۴.
Al-Khalidi, M. (2021). The role of water structures in Arab culture: A comparative study. Arab Studies Quarterly, 43(2), 123–140.
Canter, D. V., & Stringer, P. (1976). Environmental Interaction: Psychological Approaches to Our Physical Surroundings. New York: International Universities Press.
Çelik, Z. (2020). Water and architecture in Ottoman urbanism: A study of fountains and water structures. Journal of Ottoman Studies, 45(1), 67–85.
Kaya, M. (2019). The role of public fountains in Turkish culture: A historical perspective. Turkish Studies, 20(3), 345–360.
Koray, G., Erdoğan, G. S., & Güven, M. (2023). An investigation of the use of water elements in historical places vis-à-vis basic design criteria, Ottoman period. BBDS – Black Book: Drawing and Sketching, 4(1), 56–63. https://doi.org/10.48619/bbds.v4i1.849. journals.wisethorough.com.
Peirce, C. S. (1931–1935). Collected Papers of Charles Sanders Peirce. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Peirce, C. S., & Turrisi, P. A. (1997). Pragmatism as a Principle and Method of Right Thinking: The 1903 Harvard “Lectures on Pragmatism”. Albany: State University of New York Press.
Sedes, F. (2023). Fountains of Adrianopolis–Edirne. AIS – Architecture Image Studies, 4(1), 8–21. https://doi.org/10.48619/ais.v4i1.775. journals.wisethorough.com.
Thellefsen, M. (2010). Knowledge Organization, Concepts, Signs: A Semeiotic Framework (PhD thesis). University of Copenhagen.
