Geography and Regional Planning

Geography and Regional Planning

Investigating the level of tourists' satisfaction with Iran tourism experience and the effect of destination brand loyalty on their satisfaction: a quantitative study in Iran

Document Type : Original Article

Authors
Foujan Amiri 1
Mansoreh Dastranj 2
1 Department of Management , Payame Noor University , Tehran , Iran
2 Department of social sciences ,Payame Noor University, Tehran, Iran
10.22034/jgeoq.2024.286973.3090
Abstract
The main purpose of this article is to investigate the satisfaction of tourists regarding the acceptability of Iran tourism and the brand loyalty of the tourism destination. The data required for this research was collected by a simple random sampling method from foreign tourists in Bandar Abbas and using a questionnaire. Due to the fact that the size of the population is unknown, Cochran's formula was used to determine the sample size, and the number was 385. The samples were collected from various tourist centers through a questionnaire. The research is applied in terms of objectives and quantitative and survey in nature. Data collection was done in library and field. Data collection tools include researcher-made questionnaires from semi-structured interviews. The data analysis method was descriptive statistics and t-statistics in spss software and structural equation model in PLS software. The obtained results indicate that the tourists were satisfied with the experience of visiting Iran and also that the place of residence, the general attitude of the people, urban furniture, compliance with driving rules and regulations, respect for the rights of others, the cleanliness of the tourist destination city, quality infrastructure, security Jani, tourism attractions, shopping facilities, having an advantage over other regions, have a significant effect on the acceptability of Iran's position among countries and loyalty to the brand of Iran as a tourist destination (P < 0.001).
Keywords
Characteristics of tourists
Iran tourism satisfaction
Iran tourism
brand loyalty
  1. انصاری، آذرنوش و علی اسدی (1395). ارزیابی وفاداری گردشگر به مقصد با رویکرد داده کاوی گردشگران داخلی شهر اصفهان. مطالعات گردشگری مدیر، 11(35)، 106-85.
  2. ایمانی خوشخو، محمد حسین و حمید ایوبی یزدی، (1389). مقایسه تطبیقی ارزش ویژه برند مقاصد گردشگری کیش و قشم از نقطه نظر ادراکات گردشگران داخلی،ششمین همایش ملی فرهنگی گردشگری خلیج همیشه فارس،تهران،https://civilica.com/doc/115916.
  3. ایمانی خوشخو، محمد حسین، ایوبی و حمید یزدی (1389). عوامل موثر بر ارزش ویژه برند در مقصد گردشگری شهر یزد. مطالعات مدیریت گردشگری, 5(13)، 138-113.
  4. بهاری، ج.، کروبی، م.، و جهانیان، م (1399). بررسی نقش میانجی رضایت گردشگر در تاثیر کیفیت ادراک شده برند مقصد بر ارزش ویژه برند مقصد گردشگری ورزشی (موردمطالعه: منطقه شمالی استان البرز). گردشگری و توسعه، 9(2 )، 95-79.
  5. خاکساری، علی، ابراهیم نیا، سماکوش، سعید، دامادی، محمد، و وحید معزز (1392). ارزیابی تأثیرات اجتماعی- فرهنگی گردشگری شهری بر نحوه زندگی مردم شهر بابلسر. برنامه ریزی و توسعه گردشگری، 2(7)، 147-126.
  6. رضایی، زهره (1396). بررسی رابطه کیفیت خدمات بر روی وفاداری مشتری با نقش میانجی رضایتمندی گردشگر در هتل های 4 ستاره استان کهگیلویه و بویراحمد.  پایان نامه کارشناسی ارشد.  دانشگاه آزاد واحد گچساران.
  7. سقائی، محسن، امینی نژاد، غلامرضا و غلامرضا صبوحی (1395). بررسی توانمندی‏های گردشگری شهر ساحلی بوشهر بر اساس مدل سوات و تاپسیس. جغرافیا و برنامه ریزی محیطی, 27(1)، 130-103. doi: 10.22108/gep.2016.21359.
  8. شیرخدایی، م.، نجات، س.، اسفیدانی، م.، و شاهی، م. (1394). بررسی تاثیر برجستگی برند بر وفاداری برند مقصد گردشگری. مطالعات مدیریت گردشگری (مطالعات جهانگردی)، 10(32)، 129-111. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=288488
  9. طهماسبی، اصغر و سوران روشنیان (1395). ویژگی ها و رفتار خرید گردشگران شهر بانه. مطالعات مدیریت گردشگری, 11(36)، 31-59. doi: 10.22054/tms.2017.7253.
  10. لس­لومسدن (1386). بازاریابی­گردشگری،ترجمه­محمدابراهیم­گوهریان، ­دفتر پژوهش­های فرهنگی، تهران.
  11. موسوی، سیدعباس، حسینی، سیدیعقوب و لیال امیری (1393). بررسی عوامل مؤثر بر رفتار شهروندی مشتریان خدمات بانکی. مطالعات مدیریت 3(76) .80-59.
  12. نصراللهی، زهرا، جهانبازی، ندا و طاهره ناصری (1393). رده بندی استانهای کشور برحسب جاذبه های گردشگری. فصلنامه مطالعات گردشگری مدیریت 9(28)، 37-17.

Aaker, D. A. (1991). Managing Brand Equity, The Free Press: New York, N.Y.

Baker, D. A. and Crompton, J. L. (2000). Quality, Satisfaction and Behavioral Intentions, Annals of Tourism Research, 27(3): 785-804.

Barani, M. (2021). Creating a New Experience for Tourists through City Branding (Case Study: City of Shiraz in Iran) : . Space and Culture, India, 9(1), 138–148. https://doi.org/10.20896/saci.v9i1.1132

Brady, M. K., & Cronin, J. J. (2001). Some New Thoughts on Conceptualizing Perceived Service Quality: A Hierarchical Approach. Journal of Marketing, 65(3), 34–49. https://doi.org/10.1509/jmkg.65.3.34.18334.

Briedenhan Jenny and Eugenia (2004). Wickness Tourism-Routes as a Tool for the Economic Development of Rural Vibrant Hope or Impossible Drefm" Tourism of Management Vol.25.

Ching fu chen, Myagmarsuren,odonchimeg(2010),Exploring Relationships between Mongolian Destination Brand Equity, Satisfaction and Destination Loyalty, Tourism Economics, Volume 16, Issue 4.https://doi.org/10.5367/te.2010.0004.

Duman, Teoman. & Ozbal, Okai. & Duerod, Malcolm. (2018) The role of affective factors on brand resonance: Measuring customer‐based brand equity for the Sarajevo brand, Journal of Destination Marketing & Management, Vol.8, pp.359-372.

Fratu, D. (2011). factors of influencers and changes in the tourism consumer behavior.

Gholizadeh Sarvari, N. (2012). Destination Brand Equity, Satisfaction and Revisit Intention: an Application in TRNC as a Tourism Destination, (MS Dissertation), Eastern Mediterranean University.

Hanzaee, K.H. and Saeedi, H. (2011). A Model of Destination Branding for Isfahan City: Integrating the Concepts of the Branding and Destination Image, Interdisciplinary Journal of Research in Business, (1) 4: 12-28.

Hosseini, S., Cortes-Macías, R., & Almeida-García, F. (2022). Extending the memorable tourism experience construct: An investigation of tourists’ memorable dark experiences. Journal of Vacation Marketing, 0(0). https://doi.org/10.1177/13567667221113078.

Huh, J. (2006). Destination Branding as an Informational Signal and Its Influence on Satisfaction and Loyalty in the Leisure Tourism Market, (PhD Dissertation) Virginia Technology University.

Keller, K. (1998). Strategic Brand Management: Building, Measuring, and Managing Brand Equity, Prentice-Hall, USA.

Konecnik, M. and De Chernatony, L. (2010). A Systematic Approach to Branding Slovenia, Paper Presented at 2010 Thought Leaders International Conference on Brand  Management, Lugano, Switzerland.

Kotler, P. and Gertner, D. (2002). Country as Brand, Product and Beyond: A Place Marketing and Brand Management Perspective, Journal of Brand Management, 9 (4–5), 249–61.

Qu, H., Kim, L. H. and Im, H. H. (2011). A Model of Destination Branding Integrating the Concepts of the Branding and Destination Image, Tourism management, 32: 465-476.

Severi, E. and Ling, C. K. (2013). The Mediating Effects of Brand Association, Brand Loyalty, Brand Image and Perceived Quality on Brand Equity, Asian Social Science, (9) 3: 125-137.

Sharpleya, R. and vassb, Adrian (2006).Tourism,farming and diversification: an attitudinal study, Tourism management,27,1040-1052. pp 389-402

Ur Rehman Anis, Abbas Mazhar, Abbasi Faraz Ahmad, Khan Shoaib,(2023), How Tourist Experience Quality, Perceived Price Reasonableness and Regenerative Tourism Involvement Influence Tourist Satisfaction: A Study of Ha’il Region, Saudi Arabia, Sustainability 2023, 15(2), 1340; https://doi.org/10.3390/su15021340.