آراسته، مژگان، باغبان، امیر، باغبان، ساجده. (1397). شناسایی عوامل کلیدی مؤثر بر تاب آوری شهری با رویکرد آیندهنگاری (مطالعۀ موردی: کلانشهر مشهد). برنامه ریزی توسعه کالبدی، 7(2)، 63-78.
امانپور، سعید، ملکی، سعید، صفایی پور، مسعود و امیری فهلیانی، محمدرضا (1397). تحلیل وضعیت و تعیین استراتژیهای مبتنی بر سناریو در تاب آوری شهری )موردپژوهی؛ کلانشهر اهواز(،فصلنامه پژوهش و برنامه ریای شهری، 9(35)، 31-46.
حسینزادهیدلیر، کریم، محمدیان، سرداری، رؤیا. (1398). مروری بر مفهوم تاب آوری شهری. مطالعات طراحی شهری و پژوهشهای شهری، 7(2)، 69-78.
شکری فیروزجاه، پری( 1397). سنجش میزان تابآوری شهرها در برابر مخاطرات طبیعی(مطالعه موردی: شهر بابل) - مطالعات برنامه ریزی سکونتگاه های انسانی، ص 366-678.شهرداری الشتر. بایگانیشده از اصلی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۲. دریافتشده در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۲.
معصومی، لیلا(1394)، تاثیر سبک زندگی بر انعطافپذیری شهری(مطالعه تطبیقی: مناطق 1 و 19 شهر تهران)، پایان نامه کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری-آمایش شهری، دانشگاه شهید بهشتی.
نامجویان، فرهاد، رضویان، محمد تیمور، و سرور، رضا. (1398). ارتقای سطح تاب آوری کلانشهر تهران در برابر سوانح طبیعی با تأکید بر زلزله.پژوهشهای جغرافیای انسان ، ی 51(4)، 1031-1011.
Annarelli, A., Battistella, C., Nonino, F. (2020). A framework to evaluate the effects of organizational resilience on service quality. Sustainability, 12(3), 958-973..
Clark, J., Harrison, J., Miguelez, E. (2018). Connecting cities, revitalizing regions: the centrality of cities to regional development. Regional Studies, 52(8), 1025.
Goodwin, P. and Wright, G (2011). “Enhancing strategy evaluation in scenario planning: a role for decision analysis”. Journal of management studies, 38(1), 1- 16.
Liu, W., & Song, Z. (2020). Review of studies on the resilience of urban critical infrastructure networks. Reliability Engineering & System Safety, 193, 106617.
Varum, C. A., and Melo, C. (2010). “Directions in scenario planning literature – a review of the past decades”. Futures, 42, 355–369.