جغرافیا و برنامه ریزی منطقه‌ای

جغرافیا و برنامه ریزی منطقه‌ای

ارزیابی تاثیر بلند مرتبه‌سازی بر کاربری شهری در شهر کرمان

نوع مقاله : مقاله علمی -پژوهشی کاربردی

نویسندگان
1 مربی گروه مهندسی عمران، دانشگاه فنی و حرفه‌ای، تهران، ایران
2 مربی گروه مهندسی عمران، مجتمع آموزش عالی سراوان، سراوان، ایران
10.22034/jgeoq.2024.353299.3798
چکیده
راهبرد بلند مرتبه سازی و توسعه در ارتفاع به عنوان محصول رشد جمعیت و همچنینین کمبود زمین مناسب جهت ساخت و ساز دهه های اخیر در شهرهای جهان به ویژه شهرهای بزرگ رواج یافته است. آپارتمان نشینی را می توان از مهم ترین تحولات در فرایند اسکان بشر در شهرها دانست که به فرم مسکن شهری در دوران معاصر تبدیل شده است. استفاده فراگیر از این روش، به تدریج افزون بر کاربریهای اقتصادی مانند کاربری های صنعتی، اداری و تجاری دامنگیر کاربری های مسکونی نیز شده است و به مناطق پیرامونی شهر نیز گسترش یافته است، لیکن به مانند هر راه حل دیگری، این راه حل دارای تبعات و آثار منفی نیز بوده و مشکلات نوینی را برای شهروندان پدید آورده است. در این تحقیق تأثیر بلندمرتبه سازی بر روی کاربری های شهری کرمان مورد نقد و بررسی قرار گرفته و راهکارهای مناسبی در جهت ساماندهی و کاهش تبعات این پدیده ارائه شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که بلند مرتبه سازی در کرمان موجب کاهش سرانه فضای باز واحدهای مسکونی، کاهش تأمین اسایش لازم برای سکونت، کاهش سرانه فضای سبز، دسترسی بهتر به تسهیلات و خدمات شهری و افزایش حجم ترافیک شده است. لذا تهیه ضوابط بلندمرتبه سازی، شناخت ویژگی های اقتصادی و اجتماعی ساکنین، نظارت بیشتر مراجع قانونی در کنترل ساخت و سازها و افزایش ضریب اطمینان و مدنظر قرار دادن تأثیر متقابل برنامه ریزی کاربری اراضی و حمل ونقل شهری در فرایند اسناد طرح های شهری از جمله پیشنهادات می باشد.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Evaluating the impact of high-rise development on urban use at Kerman city

نویسندگان English

seyed mohamadali razavizadeh moshizi 1
vahidreza amiresmaeili 2
1 department of civil engineering, Technical and Vocatinal University (TVU), Tehran, iran
2 department of civil engineering, Technical and Vocatinal University (TVU), Tehran, iran
چکیده English

The strategy of high-rise construction and development at height as a product of population growth and the lack of suitable land for construction has been popular in recent decades in cities of the world, Apartment living can be considered one of the most important developments in the process of human settlement in cities, which has become a form of urban housing in the contemporary era. use of this method has spread to residential and economic uses such as industrial, administrative and commercial uses, and has also expanded to the surrounding areas of the city, this solution has consequences. And there have been negative effects and it has created new problems for citizens. In this research, the effect of high-rise development on the urban uses of Kerman has been reviewed and appropriate solutions have been presented to organize and reduce the consequences of this phenomenon. The results of the research show that high-rise construction in Kerman has caused a decrease in the open space of residential units per capita, a decrease in the provision of comfort necessary for living, a decrease in green space per capita, better access to urban facilities and services, and an increase in traffic volume. Therefore, preparation of standards for high-rise construction, recognition of the economic and social characteristics of residents, more supervision of legal authorities in construction control, and increasing the reliability factor, and considering the mutual influence of land use planning and urban transportation in the document process of urban plans, among other suggestions is.

کلیدواژه‌ها English

high-rise building
residential use
urban services
road use
پاک ، سدریک(1383)، شهرهای پایدار در کشورهای در حال توسعه، ترجمه ناصر محرم نژاد و نشاط حداد تهرانی ، انتشارات مرکز مطالعات تحقیقات شهرسازی و معماری، وزارت مسکن و شهرسازی، تهران.
منعام، محمدرضا، ضرابیان فرناز (1386)، بررسی اثرات کالبدی –فضایی بلندمرتبه سازی درشهر (نمونه مطالعاتی شهرهمدان)،ماهنامه شهرداری‌ها‌،‌ ش82‌.
رهبر، داود(1381)، ضرورت ارزیابی اثرات زیست محیطی تراکم و بلند مرتبه سازی در تهران، نشریه الکترونیکی.
اسلامی، علی، ایروانی رضا (1382)، تراکم ساختمانی و توسعه درون زا (نمونه موردی اصفهان)، پژوهش های جغرافیایی، ش 45.
فرهودی، رحمت اله، محمدی علیرضا(1380)، تأثیر ساختمانهای بلند مرتبه بر کاربریهای شهری مطالعه موردی: مناطق 1. 2 و 3 شهر تهران، پژوهشهای جغرافیائی، ش41.
داعی پور، زینب (1384). برج سازی در قرن بیستم. ش15(40), 50-63.
غلامی، زهرا و زیاری، کرامت الله (1396)، تاثیر بلندمرتبه سازی بر ساختار کالبدی- فضایی شهر با استفاده از GIS (مطالعه موردی: شهر قزوین) چهارمین کنفرانس ملّی معماری و شهرسازی پایداری و تاب آوری از آرمان تا واقعیت،قزوین.
کریمی، لیلا (1392)، بررسی مسائل و تحلیل فضایی ساختمان­های بلند مرتبه(مطالعه موردی مناطق جنوب رودخانه زاینده رود در شهر اصفهان). پایان نامه منتشر نشده مارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، اصفهان، دانشگاه اصفهان.
ملک عباسی، سلمان، مرادی مسیحی، واراز، بهزادفر، مصطفی، مدیری، آتوسا (1401)، ارائه ساختار فضایی محلات کرمان مبتنی بر روابط متقابل فضایی مکان های عمومی کهن و فضاهای شهری نو، فصلنامه علمی-پژوهشی جغرافیا و برنامه ریزی منطقه ای، ش 3: 422-404.
امیری، عبدالرسول، نصر، طاهره، مضطرزاده، حامد (1399)، مدل یابی تاثیر ادراک محیطی ساکنان بر شکل گیری گونه های فضایی مسکن(مطالعه موردی: محله حسین آباد در شرق شهر شیراز)، فصلنامه علمی-پژوهشی جغرافیا و برنامه ریزی منطقه ای، ش 2: 128-114.
ابویسانی جغتای، ناجیه، فرج الهی راد، امیر، یگانه، منصور، (1400)، تبیین سرفصل ها و معیارهای محیطی جهت ارزیابی پایداری ساختمان های مسکونی جدید الاحداث در راستای طرح های شهری و آمایش شهر، فصلنامه علمی-پژوهشی جغرافیا و برنامه ریزی منطقه ای، ش 1: 219-229.