آمارنامه شهر تهران(١٣٩٦). سازمان فناوری اطاعات وارتباطات شهرداری تهران.
اکبری،مجید؛بوســتان احمدی،وحیــد؛چمران وحــاجی پور،نــازنین(١٣٩٧). ارزیــابی وضــعیت زیســت پــذیری مناطق کان شهر شیراز از منظر شــهروندان، برنامــه ریــزی رفــاه و توســعه اجتمــاعی،دوره١٠، ٣٧، ١٥٧-١٢٦.
بلیکی، نورمن(١٣٩٢)، استراتژیهای پژوهش اجتماعی .مترجم هاشم آقابیگ پوری .جامعه شناسان تهران .ایران. 302
بندرآباد، علیرضا(١٣٨٩)، تدوین الوم الگوی توسعه فضایی و شکل شهر زیستپذیر ایرانی (مطالعه موردی :مناطق ١ ، ١٥ و ٢٢ تهران)، رساله دکتری شهرسازی، دانشگاه آزاد اسامی واحد علوم و تحقیقات، تهران.
پریزادی، طاهر .مرادی، مهدی .ساکی، فاطمه (١٣٩٨) تحلیل زیستپذیری در محات بخش مرکزی شهرها مطالعه موردی :بخش مرکزی شهر بروجرد .مجله مطالعات شهری .دوره. 8 ، شماره31 . 16 - 3
حافظ نیا، محمدرضا (١٣٩٥)، مقدمه ای بر روش تحقیق در علوم انسانی، تهران: انتشارات سمت.
رهنمایی، محمدتقی و سید موسی پور موسوی (١٣٨٥)، بررسی ناپایداریهای امنیتی کانشهر تهران بر اساس شاخصهای توسعه پایدار شهری، تهران: پژوهشهای جغرافیایی، شماره ٥٧.
سلیمانی مهرنجانی، محمد، توایی، سیمین، رفیعیان، مجتبی، زنگانه، احمد، و خزائینژاد.، فروغ. (١٣٩٥). زیستپذیری شهری، مفهوم، اصول، ابعاد و شاخصها، پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری، دوره ٤ ، شماره ١، ص ٢٧ -٥٠.
ملک حسینی، عباس، و ملک پور، محسن. (١٣٩٣). ارزیابی زیستپذیری شهر کرمانشاه، مجله علمی تخصصی جغرافیا، عمران، شهرسازی، معماری (سال دوم)، شماره ٢٠ ، جلد ١، ص ٥٣-٦٢.
ساسان پور، فرزانه، توایی، سیمین و حمزه جعفری اسدآبادی (١٣٩٤)، سنجش و ارزیابی زیست پذیری شهری در مناطق بیستودو گانه کانشهر تهران، دانشگاه آزاد مرودشت: فصلنامه علمی-پژوهشی برنامهریزی منطقهای، دوره پنجم، شماره ١٨، تابستان ١٣٩٤.
ساسان پور، فرزانه؛ علیزاده، سارا و اعرابی مقدم، حوریه(١٣٩٧)، ”قابلیت سنجی زیست پذیری مناطق شهری ارومیه با مدل” RALSPI، نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی سال هجدهم بشماره ٤٨، صص ٢٥٨-٢٤١.
ساسان پور، فرزانه، توایی، سیمین و حمزه جعفری اسدآبادی (١٣٩٣)، قابلیت زیست پذیری شهرها در راستای توسعه پایدار شهری، موردمطالعه: کانشهر تهران، تهران: نشریه جغرافیا، شماره ٤٢، پاییز ١٣٩٣.
مدنی .پویا(١٣٩٢)، پرداختن به جداسازی، بهبود قابلیت زندگی در یک محله جدا شده، پایان نامه خانم، گروه شهرسازی و علوم ساختمان، دانشکده معماری، TU Delft.
وارثی، حمیدرضا، بابانسب، رسول و صدیق اسامی پریخانی (١٣٨٨)، بررسی نقش و ضرورت شهرداری الکترونیکی در توسعه پایدار شهری، تهران، ماهنامه شهرداریها، شماره ٩٧.
L Liang, X Deng, P Wang, Z Wang, L Wang (2020). Assessment of the impact of climate changon cities livability in China, Science of The Total Environment, 726.
Bricker, S. H., Banks, V. J., Galik, G., Tapete, D., & Jones, R. (2017). Accounting for groundwater in future city visions. Land Use Policy, 69(July), 618–630.
Cities PLUS (2003), “the one system Approach”, vancover, Canada: cities PLUS
Susanti, R., Soetomo, S., Buchori, I., & Brotosunaryo, P. M. (2016). Smart Growth, Smart City and Density: In Search of The Appropriate Indicator for Residential Density in Indonesia. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 227(November 2015), 194–201.
Szibbo, Nicola Alexandra(2015): “Livability and LEED-ND: The Challenges and Successes of Sustainable Neighborhood Rating Systems”, A dissertation submitted in partial satisfaction of the requirements for the degree of Doctor of Philosophy in City and Regional Planning in the Graduate Division of the University of California, Berkeley, p.217
Evans,Peter,(2002),Livable Cities:Urban Struggles for Livelihood and sustainability,Berkeley:University of California Press.
