الهی منش، م. ح.، حسینی نژاد، م.، ماه خاتونی، س. ب.، یاسمی، م. (1397). نقش اقتصادی گردشگری در توسعه پایدار شهری (مطالعه موردی: شهر بندرعباس). فصلنامه علمی-پژوهشی علوم اجتماعی شوشتر، ۱۲(3)، ۴۷-۶۸.
بابا خان زاده، ا. (1392). بررسی اثرات اقتصادی، اجتماعی-فرهنگی و زیستمحیطی توسعه گردشگری بر منطقه اورامانات. مجله علمی-پژوهشی برنامهریزی فضایی جغرافیا، ۳(۱۰)، ۱۴۵-۱۶۴.
بادکو، ب.، حسنی، س. (1395). بررسی تأثیر حضور گردشگران بر محیط زیست شهرستان نور؛ از دید جامعه میزبان. فصلنامه میراث و گردشگری.
بحرینی، ب. (1399). گردشگری فرهنگی و توسعه پایدار. فصلنامه علمی تخصصی پژوهشهای گردشگری و توسعه پایدار، ۳(۱)، ۹.
پاپلی یزدی، م.، و سقایی، م. ح. (1390). گردشگری (ماهیت و مفاهیم) (چاپ ششم). سمت.
کاظمی مصطفیپور، س.، سعادتیار، ف.، و بیطرف، ف. (1391). تأثیر تصویر ذهنی گردشگران بر ارزش ادراک شده از شهرهای ساحلی دریای خزر با تأکید بر نقش واسط کیفیت عوامل ادراک شده. مجله پژوهش و برنامهریزی شهری، ۲(۶)، ۱-۳۴.
کاظمی، م. (1390). مدیریت گردشگری (چاپ پنجم). سمت.
فرجیراد، ع.، و آقاجانی، س. (1388). تحلیلی نو پیرامون گردشگری و جدیدترین طبقهبندی آن. فصلنامه جغرافیایی سرزمین، ۶(۲۳)، ۷۲-۹۲.
قدمی، م.، علیقلیزاده فیروز، جایی، ن. (1391). ارزیابی توسعۀ گردشگری مقصد در چارچوب پایداری. فصلنامه تحقیقات جغرافیایی، ۲۷(۱)، ۷۹-۱۰۴.
خراسانی مطلق، ه.، موسوی فرحبخش، ح.، فروغی، ف. (1396). اقتصاد و تابآوری شهری و ارتباط آن با صنعت گردشگری. همایش بینالمللی اقتصاد شهری. تهران.
خاوریان گرمسیر، ا.، استاورس، ژ. ا.، علیان، م. (1392). برنامهریزی راهبردی توسعۀ گردشگری شهری با استفاده از مدل استراتژیک SOAR (نمونۀ موردی: شهر نفت). مدرس علوم انسانی برنامهریزی و آمایش فضا، ۱۷(۳)، ۱۲۷-۱۴۲.
حبیبی، ف.، محمدی، س. (1396). بررسی تأثیر توسعه گردشگری بر شاخص توسعه انسانی. اولین همایش بینالمللی برنامهریزی اقتصادی، توسعه پایدار و متوازن منطقهای. دانشگاه پلیتکنیک سلیمانی کردستان.
حاجینژاد، ع.، قدمی، م.، صحرایی، ا.، فاطمی، ج. (1392). ارزیابی عوامل مؤثر بر گسترش گردشگری در ناحیۀ ساحلی شهرستان جویبار با استفاده از مدل راهبردی سوات. فصلنامه علمی-پژوهشی نگرشهای نو در جغرافیای انسانی، ۵(۲)، ۱۰۹-۱۲۸.
حاتمینژاد، ح.، شریفی، ا. (1394). بررسی نقش گسترش گردشگری شهری بر توسعه پایدار شهری (نمونۀ موردی: شهر سنندج). فصلنامه علمی گردشگری شهری، ۲(۱)، ۱-۱۰۳.
سرایی، م. ح.، شمشیری، م. (1392). بررسی وضعیت گردشگری در شهر شیراز در راستای توسعه پایدار با استفاده از تکنیک SWOT. جغرافیا و برنامهریزی محیطی، ۲۴(۱)، ۶۹-۸۸.
شاطریان، م.، غلامی، ی.، میرمحمدی، م. (1396). ارزیابی شاخصهای توسعه گردشگری پایدار شهری مطالعه موردی «شهر کاشان». تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، ۱۷(۴۶)، ۱۹۵-۲۱۴.
رضوی، ن. (1392). ضرورت و مبانی مشارکت کودکان در توانمندسازی جوامع روستایی. مسکن و محیط روستا، ۱۳۳، ۲۹-۳۸.
زینلی، ب. (1393). ارزیابی رضایت گردشگران از محصول گردشگری پارک ساحلی قرون با استفاده از مدل HOLSAT (پایاننامه کارشناسی ارشد). دانشگاه تبریز.
صبوری، م. (2018). توسعه پایدار گردشگری، چرا و چگونه؟
Barbour, J. (1993). Ethics in an age of technology. HarperCollins.
Choi, S. H. (2003). Measurement of sustainable development progress for managing community tourism [Doctoral dissertation, Texas A&M University].
Kaya, M. A., Gül, Y., Demir, E., Uğurlu, S. B., & Tetik, O. (2024). Cultural heritage tourism and sustainability: A bibliometric analysis.
Sustainability, 16(15), 6424.
https://doi.org/10.3390/su1615642
Movahed, A., & Dowlatshah, S. (2016). Study of tourism capacity for urban tourism: The role of tourism development in Mazandaran Province. Resanesh Publication.
Oila, M., Mrrtines, K., & Gabriel, L. (2012). Tourism management in urban region: Brazil’s Vest urban region. Journal of Sustainable Tourism, 29, 567-569.
Özgeriş, M., Karahan, F., Kılıç, A., Gül, O., Şahin, I., & Karaman, E. A. (2024). Cultural heritage management in the context of sustainable tourism: The case of Öşkvank Monastery (Uzundere, Erzurum). Sustainability, 16(22), 9964.
Reihanian, A., Mahmood, N. Z. B., Kahrom, E., & Wan Hin, T. (2012). Sustainable tourism development strategy by SWOT analysis: Boujagh National Park, Iran. Tourism Management Perspectives, 4, 223-228.
Tsai, W. H. (2010). An integrated approach for selecting corporate social responsibility programs and costs evaluation in the international tourist hotel. International Journal of Hospitality Management, 29, 385-396.
