جغرافیا و برنامه ریزی منطقه‌ای

جغرافیا و برنامه ریزی منطقه‌ای

مواضع و راهبردهای ترکیه در برابر تحولات سیاسی جنوب‌ غرب آسیا با تأکید بر نقش گروه‌های سلفی تکفیری

نوع مقاله : مقاله های برگرفته از رساله و پایان نامه

نویسندگان
1 گروه علوم سیاسی – اندیشه‌های سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 گروه اندیشه سیاسی و مسائل ایران، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
10.22034/jgeoq.2025.561577.4370
چکیده
با توجه به اینکه پس از جنگ جهانی دوم، برای سیاست خارجی ترکیه، خاورمیانه در درجه دوم اهمیت بوده است، رویکرد ترکیه در قبال بحران سوریه و عراق را بایستی در چارچوب نوعثمانی گرایی حاکم بر سیاست خارجی این کشور مورد بررسی قرار داد. احمد داود اوغلو، استاد روابط بین‌الملل و معمار و طراح این سیاست، بر آن است که سیاست خارجی ترکیه نامتعادل بوده و تأکید بیش از حد به روابط با اروپا و آمریکا و نگاه به غرب، این کشور را از خاورمیانه و شمال آفریقا یعنی محدوده امپراتوری عثمانی دور کرده است. از نظر وی، ترکیه دارای شاخص‌های هویتی متکثر است و باید سیاست‌های خود را بر اساس این هویت متنوع تنظیم کند. بر این اساس، ترکیه باید با خاورمیانه، قفقاز، اروپا و بالکان تعامل سازنده داشته باشد، زیرا جهت گیری به یک سمت، نوعی عدم توازن در سیاست خارجی ترکیه به وجود می‌آورد.(امیدی و رضایی،1390: 240-239) از این جهت چون ترکیه به همه این مناطق تعلق دارد، پس می‌تواند عهده دار نقش رهبری در این مناطق باشد یا به عبارتی، به «قدرت مرکزی» این مناطق تبدیل شود و از نظر بین‌المللی اهمیت استراتژیک کسب کند.( نیاکویی و بهمنش،1391: 124) به این ترتیب، اوغلو خواستار برقراری تعادل در ارتباط ترکیه با شرق و غرب است.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Türkiye's positions and strategies towards political developments in Southwest Asia, with emphasis on the role of Salafi Takfiri groups

نویسندگان English

Javad Fotouhi 1
Abdolhossein Allahkaram 2
Ali Akbar Amini 1
1 Department of Political Science - Political Thought, CT.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran.
2 Department of Political Thought and Iranian Issues, CT.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran.
چکیده English

Given that the Middle East has been of secondary importance to Turkey's foreign policy since World War II, Turkey's approach to the Syrian and Iraqi crises must be examined within the framework of the neo-Ottomanism that dominates the country's foreign policy. Ahmet Davutoglu, a professor of international relations and the architect and designer of this policy, believes that Turkey's foreign policy is unbalanced and that excessive emphasis on relations with Europe and America and looking to the West has distanced the country from the Middle East and North Africa, the boundaries of the Ottoman Empire. In his view, Turkey has multiple identity indicators and must adjust its policies based on this diverse identity. Accordingly, Turkey should have constructive interaction with the Middle East, the Caucasus, Europe, and the Balkans, because orientation in one direction creates a kind of imbalance in Turkey's foreign policy. (Amidi and Rezaei, 2011: 240-239) Therefore, since Turkey belongs to all these regions, it can assume a leadership role in these regions, or in other words, become the "central power" of these regions and gain strategic importance internationally. (Niyakoyi and Bahmanesh, 2012: 124) In this way, Oglu calls for establishing a balance in Turkey's relations with the East and the West.

کلیدواژه‌ها English

Neo-Ottomanism؛ Tü
؛ ؛ ؛ rkiye؛ Salafi groups
1. بصیری و باقری، (1394)، تحلیل یا بررسی سلفیسم و جنبه‌های تکفیری آن. (ارجاع به صفحه 100 در تعریف اصطلاحی سلفی، جنبه اجتماعی و تکفیری؛ منبع احتمالاً کتاب یا مقاله فارسی در حوزه مطالعات اسلامی)
2. اطهری، سید اسدالله  (1398). کتاب در زمینه سیاست خارجی ترکیه. (ارجاع به صفحه 102 در نقش ترکیه به عنوان قدرت مرکزی منطقه و استقلال عمل در برابر آمریکا و غرب؛ منبع ممکن است مقاله‌ای در فصلنامه‌های ایرانی مانند پژوهش‌های سیاسی و بین‌المللی باشد).
3. محمدشریفی، مجید و دارابی‌منش، مریم (1392)، راهبرد کلان آمریکا و چرخش سیاست خارجی ترکیه در خاورمیانه. پژوهش‌های سیاسی جهان اسلام 3(3)، 127-150 ارجاع به صفحه 141 در مدیریت بحران‌های خاورمیانه توسط ترکیه با همکاری اسرائیل، عربستان و آمریکا.
4. ناکویی، امیر و بهمنش، حسین (1391)، مقاله در زمینه بازیگران یا قدرت مرکزی ترکیه. (ارجاع به صفحه 124 در نقش رهبری و قدرت مرکزی ترکیه در مناطق مختلف به دلیل تعلق هویتی به خاورمیانه، قفقاز، اروپا و بالکان).