بررسی نقش نشاط اجتماعی بر میزان مشارکت روستائیان در طرح‌های توسعه روستایی (مطالعه موردی: دهستان بناجوی شرقی شهرستان بناب)

نوع مقاله: مقاله علمی -پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه محقق اردبیلی.

2 عضو هیئت‌علمی گروه مهندسی معماری دانشگاه بناب.

3 مدرس گروه هنر و معماری دانشگاه بناب.

چکیده

 از آنجایی که نیروی انسانی به عنوان مهم‌ترین رکن توسعه محسوب می‌شود بنابراین میزان نشاط اجتماعی گذشته از تأثیرات جسمانی که بر وی دارد. موجب افزایش بازدهی نیروی کار از جمله از طریق مشارکت در روند برنامه‌ریزی توسعه روستایی می‌شود. با توجه به اهمیت نشاط اجتماعی، هدف پژوهش حاضر سنجش میزان نشاط اجتماعی و بررسی تأثیر آن بر میزان تمایل روستائیان به مشارکت، در روستاهای دهستان بناجوی شرقی از توابع شهرستان بناب می‌باشد. نوع تحقیق کاربردی و روش بررسی آن توصیفی ـ تحلیلی و همبستگی می‌باشد. گردآوری داده‌ها به روش پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه جامع آکسفورد پس از انجام آزمون پایایی استفاده صورت گرفته است. که در آن با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی از طریق فرمول کوکران 375 نفر به‌عنوان حجم نمونه انتخاب شده‌اند. نتایج حاصل از پژوهش نشان می‌دهد که همه روستاهای مورد مطالعه از سطح پایین نشاط اجتماعی برخوردار هستند؛ بطوریکه کاربرد تکنیک تحلیل عاملی بیانگر بیشترین تاثیرگذاری عامل اول (شامل سیزده متغیر: داشتن شور و شوق، احساس شادی و ...) بر مشارکت روستائیان می‌باشد. همچنین نتایج حاصل از رگرسیون خطی، تأثیر معنادار متغیرهای مورد استفاده بر میزان تمایل به مشارکت در روند توسعه روستایی را نشان می‌دهد. بنابراین می‌توان با برنامه‌ریزی و مشاوره به روستائیان در جهت افزایش میزان نشاط اجتماعی، مشارکت آنان را در میزان موفقیت طرح‌های عمرانی افزایش داد.

کلیدواژه‌ها


ازکیا، مصطفی؛ غفاری، غلامرضا (1384). جامعه‌شناسی توسعه. تهران: کیهان.

حیدری ساربان، وکیل (1393). اثرات سرمایه اجتماعی در مناطق روستایی (مطالعه موردی: شهرستان مشگین‌شهر). فصلنامه توسعه اجتماعی. دوره. شماره 4. صص 28 – 7.

جمعه پور، محمود (1384). مقدمه‌ای بر برنامه‌ریزی روستایی، دیدگاه‌ها و روش‌ها. تهران: انتشارات سمت.

خوش کنش، ابوالقاسم (1386). روابط ساده و چندگانه پیشایندهای شخصیتی، شناختی، مذهبی بااحساس شادکامی و تأثیر این متغیر بر عملکرد تحصیلی و سلامت روانی. پایان‌نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه شهید چمران.

رضادوست، کریم؛ فاضلی، عبداالله؛ مقتدایی، فاطمه (1393). بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر میزان نشاط در استان خوزستان. فصلنامه توسعه اجتماعی. دوره 8. شماره 4. صص 46 – 29.

رضوانی، محمدرضا (1383). مقدمه‌ای بر برنامه‌ریزی توسعه روستایی در ایران. تهران: انتشارات قومس

زارع شاه‌آبادی، اکبر؛ ترکان، رحمت‌الله؛ حیدری، محمود (1391). بررسی رابطه میزان رضایت شغلی و نشاط اجتماعی در دبیران متوسطه شهر جیرفت. جامعه‌شناسی کاربردی. شماره 48. صص 188 - 165

طالب، مهدی؛ میرزایی، حسین؛ نادری، عفوات (1391). ارزیابی نفش مشارکت در طرح‌های توسعه مناطق روستایی (بررسی موردی: طرح‌های تجمیع مناطق روستایی). توسعه روستایی. دوره چهارم. شماره 1. صص 18 - 1

فتاحی، شهرام؛ رستمی، احسان؛ الماسی، مجتبی؛ کریمی، ستار (1391). بررسی رابطه کیفیت زندگی کاری، احساس شادکامی و تعهد سازمانی با بهره‌وری. همایش ملی فرهنگ‌سازی اصلاح رفتار اقتصادی در ایران امروز.

کائوتری، هویین (1379). مشارکت در توسعه، ترجمعه هادی غبرایی و داود طبایی. تهران: روشن

موسوی‌نژاد، مقدم (1382). ساختارهای سنّتی جذب مشارکت در اجتماعات روستایی، تحقیقاتی و بررسی موردی روستایی، 5 (19)، صص 16-4.

مرکز آمار ایران (1390). سرشماری عمومی نفوس و مسکن – شهرستان بناب. تهران: مرکز آمار ایران

نوروزی، فیض اله؛ بختیاری، مهناز (1388). مشارکت اجتماعی و عوامل اجتماعی مؤثر بر آن. فصلنامه راهبرد. شماره 53. صص 269 – 249.

 هزارجریبی، جعفر؛ صفری شالی، رضا (1389). بررسی مفهوم شادکامی اجتماعی و عوامل مؤثر بر آن. فصلنامه رفاه و توسعه اجتماعی. شماره 3. صص 72- 31.

Ahmadi Gatab, T., & Pirhayti, S. (2012). The effect of the selected exercise on male students' happiness and mental health. Procedia-Social and Behavioral Sciences. 46. 2702-2705.

Chris.B, Brian.M (2011). Participation: The Happiness Connection. Journal of Public Deliberation. Volume 7. Issue 1. Article 9

European Commission (2010). Social participation and social isolation. Eurostat: Methodologies and Working papers.

Hills, P. & Argyle, M. (2011). The Oxford Hapiness Questionnaire. Personality and Individual Differences. Current Psychology. 33(7). 1073-1082.

Kopelman, R.E. (2009). Managing productivity in organization. A practical. people-oriented perspective. New York: McGraw-Hill.

Lourdes, R. Extremera, N. & Duran, A. (2012). Core self-evaluations, meta-mood experience, and happiness: Tests of direct and moderating effects. Personality and Individual Differences. 53, 207–212.

Lyubomirsky, s., Sheldon, k.m.,& Schkade, d. (2005). pursuing happiness: the architecture of sustainable change. The General psychology. 9(2). 111- 131.

Marten, Geert’s. (2006). Happiness and Loss Aversion: When Social Participation Dominates Comparison. Forschungsinstitut zur Zukunft der Arbeit Institute for the Study of Labor McGraw. Hill Inc.

Meyers, D. (2010). The friends, funds, and faith of happy people. American psychology. 55(1). 56- 67.

Meyers, D. G. (2002). Happy and Healthy. Social Science & Medicine. 66 (8). 1750-1759.

Misra, Supriti and Damodar Suar (2005). Development and Partnership. Journal of Rural Development. Vol. 24. No.4. Oct-Des.

Oakley, P. and Marsden, D., (2013). Strategies of Participation in Rural Development. Publications of Village and Development. Translator: Mansour Mahmoudnejad.

Pedersen P. J. Schmidt T. D. (2010). Happiness in Europe. Cross-country differences in the determinants of satisfaction with main activity. Journal of Socio-Economics. doi:10.1016/j.socec.2010.10.004.

Peterson, C. (2009). The future of optimism. American psychologists, Publisher: Center of Researches and Survey of Rural Cases- Ministry of Agriculture. 55(1). 44-55.

Wang, Xiaojun and Zhenrong Yu, (2008). Steve Cinderdy, John Forrester. Vol. 28. April.