تدوین و اعتباریابی مدل معادلات ساختاری برندسازی ابرشهرها (مورد مطالعه: ابر شهر تهران)

نوع مقاله: مقاله علمی -پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 عضو هیات علمی جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 عضو هیات علمی جغرافیا سیاسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

چکیده

برندسازی ابرشهرها باعث می‌شود تصویری از شهر ارائه گردد که شهر با دیگر شهرها در سطح ملی و بین المللی رقابت کرده و نهایتاً باعث حداکثر سازی منافع شهروندی می‌شوند. علاوه بر این برندسازی ابرشهرها موجب تقویت جایگاه ذهنی و وجهه آنها شده و فرصت رقابت میان شهرها را بوجود می‌آورد و این ایجاد جو رقابت میان شهرها در نهایت موجب سرازیر شدن سرمایه‌های مادی، معنوی و اجتماعی به ساختارهای شهری خواهد شد و افزایش رفاه و سطح کیفیت زندگی را برای ساکنین آن به بار می‌آورد. اگرچه مطالعات پراکنده‌ای در زمینه برند و برندسازی شهری انجام گرفته اما خروجی آن، به تدوین برنامه‌ای منظم و قابل اجرا نینجامیده است. در این پژوهش، مدل زمینه‌ای برندسازی ابرشهرها در شهر تهران با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی و مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای SPSS و LISREL آزمون و اعتباریابی شده است. در مدل ساختاری رابطه بین مؤلفه‌های پویایی برند، نیاز به انبوه بازدید کنندگان و نیاز کشور بر فرایند برندسازی و همچنین فرایند برندسازی بر درآمدزایی، تبدیل شهر به یک مقصد بالقوه و توسعه پایدار شهری نشان داده است. مدل ساختاری در حالت تخمین استاندارد نشان داد که بیشترین تأثیر مثبت، نیاز کشور بر فرایند برندسازی است و کمترین تأثیر، پویایی برند بر فرایند برندسازی است. همچنین بیشترین تأثیر فرایند برندسازی بر پیامدها بر متغیر درآمدزایی است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Developing and Validating the Structural Equation Model of Mega-Cities Branding (Case Study: Tehran Megacity)

نویسندگان [English]

  • Fariba Yousefi 1
  • Hossein Mojtaba Zadeh 2
  • Zahra Pishgahi Fard 3
1 Department of Geography, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
2 Department of Geography, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
3 Department of Political Geography, Tehran University, Tehran, Iran
چکیده [English]

Abstract
Branding the megacities brings city image that causes the city has competed with other cities at the national and international levels and ultimately maximizes the benefits of citizenship. In addition, branding of megacities strengthens their brand position and image and creates a climate of competition between cities that will eventually lead to the flow of material, spiritual and social capital into urban structures, and increase the level of welfare and quality of life to its inhabitants. Although disparate researches has been done on brand and branding, but their output did not come up with a systematic and enforceable program. In this research, the underlying model of megacities branding in Tehran was tested and validated using exploratory and confirmatory factor analysis and structural equation modeling by means of SPSS and LISREL softwares. The structural model has indicated the relationship between brand dynamics components, the need for a large number of visitors, and the country's need with branding process as well as the relationship between branding process with income generation, tansforming the city into a potential destination and sustainable urban development. The structural model in the standard estimation mode showed that the greatest positive impact is the country's need for the branding process and the least impact is brand dynamics on the branding process. Also, the greatest impact on consequences by branding process is on revenue variable.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Keywords: Modeling
  • Structural Equations
  • Branding
  • Mega City
  • Tehran

اخلاصی، امیر (1394). برندسازی برای مکان، مراکز خرید و مقاصد گردشگری. تهران: انتشارات علمی،

اندیشکده صنعت و فناوری (1385)، طرح تدوین چشم انداز و جهت گیری‌های راهبردی تهران در افق ۱۴۰۴. تهران: شورای اسلامی شهر تهران،

بیکر، بیل (1394). برندسازی مقصد گردشگری. ترجمه‌ی علی صمیمی و ساسان قاسمی. تهران: انتشارات دنیای اقتصاد،

حبیبی، محسن؛ و هورکارد، برنارد (1385)، اطلس کلانشهر تهران. تهران: شرکت پردازش و برنامه ریزی شهری،

حیدری چیانه، رحیم (1394). تحلیلی بر نقش تصویر برند بر توسعه گردشگری شهری مطالعه موردی: کلان شهر تبریز، نشریه پژوهش و برنامه ریزی شهری، سال ششم، شماره ببست و دوم،

دینی، کیت (1392). برندسازی شهری. ترجمه‌ی محمدرضا رستمی. تهران: نشر تبلور،

دیواندری، علی (1391). ارائه مدل برندسازی برای کلان پروژه‌های تفریحی، اقامتی، گردشگری و ورزشی کشور، فصلنامه پژوهش‌های بازرگانی، شماره 65،

دیواندری، علی؛ و اخلاصی، امیر (1391). طراحی مدل بومی برندسازی برای کلان پروژه‌های چند منظوره کشور و پیاده سازی و آزمون آن در یک مجموعه چند منظوره، فصلنامه تحقیقات بازاریابی نوین، سال دوم، شماره دوم، شماره پیاپی 5،

غمامی، مجید (1390). مجموعه‌ی شهری تهران (گزیده‌ی مطالعات طرح راهبردی توسعه‌ی کالبدی تهران)، تهران: انتشارات مرکز مطالعات و تحقیقات شهرسازی و معماری ایران،

ماجدی؛ حمید و زرآبادی، زهرا السادات (1389). جستاری در نشانه شناسی شهری، آرمانشهر، ش 4، صص: 3-2،

محمدی، جمال (1392). تحلیل کیفی بسترها، دلایل و پیامدهای گردشگری به شیوه‌ی نظریه زمینه‌ای مطالعه موردی: گردشگران شهر سنندج، مجله برنامه ریزی و توسعه گردشگری، سال دوم، ش 7، صص: 203-182،

محمودی، وحید؛ و ماجد، وحید (1391). برنامه ریزی توسعه پایدار شهری با رویکرد برنامه ریزی هسته‌ای ) پیشنهادی برای برنامه ریزی توسعه پایدار شهری تهران(، راهبرد، ش 64، صص: 72-43،

مطلبی، قاسم (1394). خوانشی از جایگاه و نقش برندسازی معماری بر رقابت پذیری شهری در شهرهای جهانی، مدیریت شهری، ش 40، صص: 10-1،

Aitken, R., & Campelo, A. (2011). The four Rs of place branding. Journal of Marketing Management, 27(9-10), 913-933.

Anholt, S. (2007). Competitive Identity The New Brand Management for Nations, Cities and Regions. New York Palgrave Macmilla.

Anholt, S. (2009). Handbook on Tourism Destination Branding. Madrid World Tourism Organizatio.

Anttiroiko, A.-V. (2014). The Political Economy of City Branding. New York Routledge.

Bayraktar, A., & Uslay, C. (2016). Strategic Place Branding Methodologies and Theory for Tourist Attraction. PA Business Science Reference.

Bayraktar, A., & Uslay, C. (2016). The Future of Mega-cities: Planning Implication for a More Sustainable Development.

Berg, P.-O., & Björner, E. (2014). Branding Chinese Mega-Cities. Cheltenham, UK: Edward Elgar Publishing.

Blain, C., Levy, S., & Ritchie, J. (2005). Destination Branding: Insights and Practices from Destination Management Organizations. Journal of Travel Research, 43(4), 328-338. doi:10.1177/0047287505274646

Bulu, M. (2012). City Competitiveness and Improving Urban Subsystems: Technologies and Applications.

Coshall, J.T. (2000), Measurement of tourists’ images: the repertory grid approach, Journal of Travel Research, 39 (1), 85-89.

Davis, J. A. (2010). Competitive success, how branding adds value. Chichester: John Wiley & Sons.

Dinnie, K. (2011). City Branding. New York Palgrave Macmillan.

El-Shakhs, S. (2014). The Future of Mega-cities: Planning Implication for a More Sustainable Development

Gold, J. R., & Ward, S. V. (1994). Place promotion: the use of publicity and marketing to sell towns and regions. New York Wiley.

Gulsrud, N. M. (2014). Green City Branding in Perspective. CITYGREEN, 1(8), 138.

Hamm, B., & Muttagi, P. K. (1998). Sustainable Development and the Future of Cities (B. M. Hamm, Pandurang Ed.). London Intermediate Technology Publications,.

Hankinson (2009) Managing destination brands: Establishing a theoretical foundation, Journal of Marketing Management, 25 (1), pp. 97–115

Hanna, S., & Rowley, J. (2011). Towards a strategic place brand-management model. Journal of Marketing Management, 27(5-6), 458-476.

Harris, J., & Williams, R. J. (2011). Regenerating Culture and Society: Architecture, Art and Urban Style within the Global Politics of City-branding. Liverpool: University Press.

Ind, N., & Bjerke, R. (2007). Branding governance: a participatory approach to the brand building process. Chichester: John Wiley & Sons Ltd.

Kapferer, J. N. (2008). New strategic brand management: creating and sustaining brand equity long term. London: Kogan Page.

Kavaratzis, M. (2004). From city marketing to city branding: Towards a theoretical framework for developing city brands. Place Branding, 1(1), 58-73.

Kavaratzis, M. (2009). Cities and their brands: Lessons from corporate branding. Place Branding and Public Diplomacy, 5(1), 26-37.

Kavaratzis, M., Warnaby, G., & Ashworth, G. J. (2015). Rethinking Place Branding. Cham:Springer.

Koo, J.-R. (2008). Evaluation and Indexation of City Brand Equity. Productivity Review, 223(3), 177-205.

Morgan, N., Pride, R., & Pritchard, A. (2011). Destination brands: managing place reputation Amsterdam: Elsevier.

Morgan, N., Pritchard, A., & Pride, R. (2004). Destination Branding: Creating the Unique Destination Proposition: Elsevier Butterworth-Heinemann.

Musterd, S., & Kovacs, Z. (2013). Place-making and Policies for Competitive Cities Chicester Wiley.

Paddison, R. (1993). City Marketing, Image Reconstruction and Urban Regeneration. Glasgow University of Glasgow.

Riza, M. (2015). Culture and City Branding: Mega-Events and Iconic Buildings as Fragile Means to Brand the City. Open Journal of Social Sciences, 3(7), 269-274.

Roll, M. (2006). Asian brand strategy: how Asia builds strong brands New York: Palgrave Macmilla.

Roll, M. (2015). Asian brand strategy: building and sustaining strong global brands in Asia New York: Palgrave Macmillan.

Sorensen, A. & Okata Eds, J. (2011) Megacities: Urban Form, Governance, and Sustainability. Japan: Springer.

Strauss, A. L. (1998). Basics of Qualitative Research: Techniques and Procedures for Developing Grounded Theory. Thousand Oaks: Sage Publications.

Tapachai, N., and R. Waryszak (2000) An Examination of the Role of Beneficial Image in Tourist Destination Selection. Journal of Travel Research, 39, 37–44.

Tybout, A. M., & Calkins, T. (2005). Kellogg on branding. New Jersey: John Wiley & Sons Inc.

United Nations, D. o. E. a. S. A., Population Division. (2014). World Urbanization Prospects: The 2014 Revision. New York: United Nations.

Weinrich, N. K. (1999). Hand-on social marketing. Thousand Oaks, CA: Sage Publications Inc.

Zenker, S., & Jacobsen, B. r. P. (2015). Inter-Regional Place Branding: Best Practices, Challenges and Solutions. Cham: Springer.