تدوین مدل جامع برندسازی ابرشهرها (مورد مطالعاتی: ابر شهر تهران)

نوع مقاله: مقاله علمی -پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

2 عضو هیات علمی جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

3 عضو هیات علمی جغرافیا سیاسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

چکیده

    اگر هدف ایجاد اقتصاد پایدار و توسعه متوازن شهری است، برندسازی شهری به‌ویژه در مقیاس ابرشهرها ضرورتی غیرقابل انکار است. با اذعان به عدم وجود مدل راهبردی جامع و متدولوژی اجرایی جهت برندسازی ابرشهرها، هدف اصلی این پژوهش، ارائه الگویی نوآورانه برای برندسازی ابرشهرها بر مبنای مطالعه موردی شهر تهران و با در نظر گرفتن ویژگی‌های منحصربه‌فرد ایرانی می‌باشد. جامعه آماری این پژوهش، کلیه خبرگان و متخصصان دارای زمینه علمی مرتبط با برنامه‌ریزی شهری و برندسازی می‌باشند. در این پژوهش، با توجه به روش‌شناسی تئوری زمینه‌ای، ابتدا از روش نمونه‌گیری مبتنی بر هدف (هدفمند) و سپس درروند تجزیه‌وتحلیل از روش نمونه‌گیری نظری برای گردآوری داده‌ها استفاده گردیده است. روش گردآوری اطلاعات مبتنی بر روش‌های پیمایشی به‌ویژه مصاحبه‌های عمیق نیمه ساختاریافته می‌باشد. همچنین روش تجزیه‌وتحلیل این پژوهش، تئوری زمینه‌ای مبتنی بر رهیافت نظام‌مند استرائوس و کوربین جهت کدگذاری و دسته‌بندی مفاهیم می‌باشد. در این راستا، از نرم‌افزار 16 SPSS جهت تحلیل داده‌های دموگرافیک کمی و همچنین نرم‌افزار MAXQDA 12 جهت مدیریت و سازمان‌دهی داده‌های کیفی استفاده شده است. نتایج این پژوهش حاکی از ارائه مدل جامع برندسازی ابرشهرها و تبیین ابعاد و متغیرهای کلیدی با رویکرد بومی می‌باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

برندسازی، ابرشهر، نظریه زمینه‌ای، مدل، کیفی، تهران

نویسندگان [English]

  • Fariba Yousefi 1
  • Hossein Mojtaba Zadeh 2
  • Zahra Pishgahi Fard 3
1 Ph.D. student of Geography & Urban Planning, Science & Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
2 Faculty member, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
3 Faculty member, Political Geography, Tehran University, Tehran, Iran
چکیده [English]

    If the purpose is creating sustainable economy and symmetrical urban development, urban branding in scale of mega-city is necessary. Since there is no comprehensive strategic model and performing methodology for urban planning, the main purpose of this research is presenting a new model for mega-cities branding based on Tehran city case study concerning the Iranian singular features. The research's statistical population is all the experts who have relevant scientific backgrounds in urban planning and branding. In this research, as for grounded theory methodology, at first purposive sampling method and then for analyzing data, theoretical sampling are used to gathering information. The data gathering method is based on survey methods specially partial-structural profound interviews.  Also, the analyzing method is grounded theory based on Strauss and Corbin's systematic approach for coding and classifying conceptions. In this field, SPSS 16 for analyzing quantity of demographic data and also MAXQDA 12 for managing and organizing qualitative data, are used. The research results exposure a comprehensive model for mega-cities branding with explanation of dimensions and main variable based on local approach.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Branding
  • Mega-City
  • Grounded theory
  • Qualitative model
  • Tehran

اخلاصی، امیر (1394). برندسازی برای مکان، مراکز خرید و مقاصد گردشگری. تهران: انتشارات علمی،

اذانی، مهری (1394). مصاحبه، اصفهان: دانشگاه نجف‌آباد، گروه جغرافیا،

استراوس، آنسلم؛ و کوربین، جولیت. (1387). اصول روش تحقیق کیفی، ترجمه بیوک محمدی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی،

اندیشکده صنعت و فناوری (1385)، طرح تدوین چشم‌انداز و جهت‌گیری‌های راهبردی تهران در افق ۱۴۰۴. تهران: شورای اسلامی شهر تهران،

ببی، ارل (1381). روش‌های تحقیق در علوم اجتماعی، ترجمه رضا فاضل، تهران: انتشارات سمت،

بردال، سامان (1394). مصاحبه، اصفهان: شورای شهر بهارستان،

بلیکی، نورمن (1384). طراحی پژوهش‌های اجتماعی، ترجمه حسن چاوشیان، تهران: نشر نی،

بلیکی،  نورمن (1393). پارادایم‌های تحقیق در علوم انسانی. مترجمان سید حمیدرضا حسنی، محمدتقی ایمان و سید مسعود ماجدی، تهران: انتشارات پژوهشگاه حوزه و دانشگاه،

بیکر، بیل (1394). برندسازی مقصد گردشگری. ترجمه علی صمیمی و ساسان قاسمی. تهران: انتشارات دنیای اقتصاد،

پرهام، علیرضا (1394). مصاحبه، اصفهان، شرکت توسعه گردشگری اصفهان،

پورحمیدی، مسعود (1394). مصاحبه، اصفهان: مدیر شرکت سرمایه‌گذاری و توسعه گردشگری،

ترابی نیا، کوروش (1394). مصاحبه، اصفهان: شرکت خدمات گردشگری،

حبیبی، محسن؛ و هورکارد، برنارد (1385)، اطلس کلانشهر تهران. تهران: شرکت پردازش و برنامه‌ریزی شهری،

حسینی، امیرحسین (1394). مصاحبه، اصفهان: سازمان زیباسازی شهر اصفهان،

حیدری چیانه، رحیم (1394). تحلیلی بر نقش تصویر برند بر توسعه گردشگری شهری مطالعه موردی: کلان‌شهر تبریز، نشریه پژوهش و برنامه‌ریزی شهری، سال ششم، شماره ببست و دوم،

خلیلی، رضا (1394). مصاحبه، تبریز: مدیر سرمایه‌گذاری شهرداری تبریز،

دبیر، علیرضا (1394). مصاحبه، تهران: شورای شهر تهران،

دینی، کیت (1392). برندسازی شهری. ترجمه محمدرضا رستمی. تهران: نشر تبلور،

دیواندری، علی (1391). ارائه مدل برندسازی برای کلان پروژه‌های تفریحی، اقامتی، گردشگری و ورزشی کشور، فصلنامه پژوهش‌های بازرگانی، شماره 65،

دیواندری، علی (1394). مصاحبه، تهران: دانشگاه تهران، گروه مدیریت بازرگانی،

دیواندری، علی؛ و اخلاصی، امیر (1391). طراحی مدل بومی برندسازی برای کلان پروژه‌های چندمنظوره کشور و پیاده‌سازی و آزمون آن در یک مجموعه چندمنظوره، فصلنامه تحقیقات بازاریابی نوین، سال دوم، شماره دوم، شماره پیاپی 5،

ذکائی، محمد سعید (1381). نظریه و پژوهش در روش‌های کیفی، فصلنامه علوم اجتماعی، شماره 17،

سیلور من، دیوید (1381). تحقیق کیفی در جامعه‌شناسی. ترجمه محسن ثلاثی. تهران: موسسه فرهنگی تبیان،

شفیعی، زاهد (1394). مصاحبه، اصفهان: دانشگاه هنر اصفهان،

صالحی، رضا (1394). مصاحبه، تهران: روابط عمومی شرکت توسعه گردشگری ایران،

صمدیه، مهدی (1394). مصاحبه، اصفهان: مدیر شرکت خدمات گردشگری،

عمادزاده، مصطفی (1394). مصاحبه، اصفهان: دانشگاه اصفهان، گروه اقتصاد،

غفرانی، نوشین (1394). مصاحبه، اصفهان: مشاور برند سازی شهری،

غمامی، مجید (1390). مجموعه شهری تهران (گزیده مطالعات طرح راهبردی توسعه کالبدی تهران)، تهران: انتشارات مرکز مطالعات و تحقیقات شهرسازی و معماری ایران،

فلیک، اووه (1387) در آمدی بر تحقیق کیفی. ترجمه هادی جلیلی. تهران: نشر نی،

ماجدی؛ حمید و زرآبادی، زهرا السادات (1389). جستاری در نشانه‌شناسی شهری، آرمانشهر، ش 4، صص: 3-2،

محمدپور، احمد (1392). روش تحقیق کیفی. تهران: انتشارات جامعه شناسان،

محمدی، جمال (1392). تحلیل کیفی بسترها، دلایل و پیامدهای گردشگری به شیوه نظریه زمینه‌ای مطالعه موردی: گردشگران شهر سنندج، مجله برنامه‌ریزی و توسعه گردشگری، سال دوم، ش 7، صص: 203-182،

محمودی، وحید؛ و ماجد، وحید (1391). برنامه‌ریزی توسعه پایدار شهری با رویکرد برنامه‌ریزی هسته‌ای (پیشنهادی برای برنامه‌ریزی توسعه پایدار شهری تهران(، راهبرد، ش 64، صص: 72-43،

مطلبی، قاسم (1394). خوانشی از جایگاه و نقش برندسازی معماری بر رقابت‌پذیری شهری در شهرهای جهانی، مدیریت شهری، ش 40، صص: 10-1،

مؤمنی، مهدی (1394). مصاحبه، اصفهان: دانشگاه آزاد اسلامی نجف‌آباد، گروه جغرافیا،

Aitken, R., & Campelo, A. (2011). The four Rs of place branding. Journal of Marketing Management, 27(9-10), 913-933.

Anholt, S. (2007). Competitive Identity The New Brand Management for Nations, Cities and Regions. New York Palgrave Macmilla.

Anholt, S. (2009). Handbook on Tourism Destination Branding. Madrid World Tourism Organizatio.

Anttiroiko, A.-V. (2014). The Political Economy of City Branding. New York Routledge.

Bayraktar, A., & Uslay, C. (2016). Strategic Place Branding Methodologies and Theory for Tourist Attraction. PA Business Science Reference.

Bayraktar, A., & Uslay, C. (2016). The Future of Mega-cities: Planning Implication for a More Sustainable Development.

Berg, P.-O., & Björner, E. (2014). Branding Chinese Mega-Cities. Cheltenham, UK: Edward Elgar Publishing.

Blain, C., Levy, S., & Ritchie, J. (2005). Destination Branding: Insights and Practices from Destination Management Organizations. Journal of Travel Research, 43(4), 328-338. doi:10.1177/0047287505274646

Bulu, M. (2012). City Competitiveness and Improving Urban Subsystems: Technologies and Applications.

Charmaz, K. (2006). Constructing Grounded Theory Calif: Sage Publications.

Coshall, J.T. (2000), Measurement of tourists’ images: the repertory grid approach, Journal of Travel Research, 39 (1), 85-89.

Davis, J. A. (2010). Competitive success, how branding adds value. Chichester: John Wiley & Sons.

Dinnie, K. (2011). City Branding. New York Palgrave Macmillan.

El-Shakhs, S. (2014). The Future of Mega-cities: Planning Implication for a More Sustainable Development

Gold, J. R., & Ward, S. V. (1994). Place promotion: the use of publicity and marketing to sell towns and regions. New York Wiley.

Gulsrud, N. M. (2014). Green City Branding in Perspective. CITYGREEN, 1(8), 138.

Hamm, B., & Muttagi, P. K. (1998). Sustainable Development and the Future of Cities (B. M. Hamm, Pandurang Ed.). London Intermediate Technology Publications,.

Hankinson (2009) Managing destination brands: Establishing a theoretical foundation, Journal of Marketing Management, 25 (1), pp. 97–115

Hanna, S., & Rowley, J. (2011). Towards a strategic place brand-management model. Journal of Marketing Management, 27(5-6), 458-476.

Harris, J., & Williams, R. J. (2011). Regenerating Culture and Society: Architecture, Art and Urban Style within the Global Politics of City-branding. Liverpool: University Press.

Ind, N., & Bjerke, R. (2007). Branding governance: a participatory approach to the brand building process. Chichester: John Wiley & Sons Ltd.

Kapferer, J. N. (2008). New strategic brand management: creating and sustaining brand equity long term. London: Kogan Page.

Kavaratzis, M. (2004). From city marketing to city branding: Towards a theoretical framework for developing city brands. Place Branding, 1(1), 58-73.

Kavaratzis, M. (2009). Cities and their brands: Lessons from corporate branding. Place Branding and Public Diplomacy, 5(1), 26-37.

Kavaratzis, M., Warnaby, G., & Ashworth, G. J. (2015). Rethinking Place Branding. Cham:Springer.

Koo, J.-R. (2008). Evaluation and Indexation of City Brand Equity. Productivity Review, 223(3), 177-205.

Morgan, N., Pride, R., & Pritchard, A. (2011). Destination brands: managing place reputation Amsterdam: Elsevier.

Morgan, N., Pritchard, A., & Pride, R. (2004). Destination Branding: Creating the Unique Destination Proposition: Elsevier Butterworth-Heinemann.

Musterd, S., & Kovacs, Z. (2013). Place-making and Policies for Competitive Cities Chicester Wiley.

Paddison, R. (1993). City Marketing, Image Reconstruction and Urban Regeneration. Glasgow University of Glasgow.

Riza, M. (2015). Culture and City Branding: Mega-Events and Iconic Buildings as Fragile Means to Brand the City. Open Journal of Social Sciences, 3(7), 269-274.

Roll, M. (2006). Asian brand strategy: how Asia builds strong brands New York: Palgrave Macmilla.

Roll, M. (2015). Asian brand strategy: building and sustaining strong global brands in Asia New York: Palgrave Macmillan.

Sorensen, A. & Okata Eds, J. (2011) Megacities: Urban Form, Governance, and Sustainability. Japan: Springer.

Strauss, A. L. (1998). Basics of Qualitative Research: Techniques and Procedures for Developing Grounded Theory. Thousand Oaks: Sage Publications.

Tapachai, N., and R. Waryszak (2000) An Examination of the Role of Beneficial Image in Tourist Destination Selection. Journal of Travel Research, 39, 37–44.

Tybout, A. M., & Calkins, T. (2005). Kellogg on branding. New Jersey: John Wiley & Sons Inc.

United Nations, D. o. E. a. S. A., Population Division. (2014). World Urbanization Prospects: The 2014 Revision. New York: United Nations.

Weinrich, N. K. (1999). Hand-on social marketing. Thousand Oaks, CA: Sage Publications Inc.

Zenker, S., & Jacobsen, B. r. P. (2015). Inter-Regional Place Branding: Best Practices, Challenges and Solutions. Cham: Springer.