تحلیل و بررسی نقش پارکها و بوستان ها در مدیریت بحران های شهری تهران در راستای اصول پدافند غیر عامل

نوع مقاله: مقاله علمی -پژوهشی

نویسنده

دانشیار باغبانی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران

چکیده

وقوع بحران­های طبیعی و انسانی در همه شهرها امری محتمل است و بنابراین بایستی با مطالعه علمی پتانسیل­های موجود را در راستای مدیریت بحران­ها آمایش کرد. پارک­ها و بوستان­های شهری در مدیریت بحران­های شهری نقشی استراتژیک و غیر عامل ایفاء می­کنند: زیرا در مدیریت بحران­های شهری اصل در دسترس بودن امکانات زیستی از یک سو و از سوی دیگر محصور نبودن و نیز حساست برانگیز نبودن اصولی اساسی به شمار می­روند و این همه در پارک­ها و بوستان­های شهری در دسترس است. تاریخ گذشته و معاصر تهران نشان می­دهد که این شهر نیز پیوسته نیازمند برنامه­ریزی برای مدیریت بحران­های شهری است. هدف این مقاله تحلیل و تبیین نقش پارک­ها و بوستان­ها در مدیریت بحران­های شهری تهران در راستای اصول پدافند غیر عامل است. سؤال اصلی مقاله این است که با توجه به اصول پدافند غیر عامل پارک­ها و بوستان­ها چه نقشی در مدیریت بحران­های شهری تهران ایفاء می­کنند؟ فرضیه­ای را که برای پاسخ­گویی به این سؤال در صدد آزمون آن هستیم این است که با توجه به تراکم افقی و عمودی شهر تهران و ترافیک و فرسودگی بافت شهری و معابر نامناسب و ساخت و سازهای غیر ­استاندارد سازه­های شهری، پارک­ها و بوستان­های شهری می­توانند به عنوان پایگاه مدیریت و مأمن شهروندان و قربانیان مورد استفاده قرار گیرند. نتایج مقاله نیز نشان می­دهد که پارک­ها و بوستان­های تهران در صورت وجود برنامه­ریزی و تجهیز مناسب می­توانند مکانی مناسب برای مدیریت بحران­ها و نیز مأمنی برای شهروندان آسیب دیده تلقی شوند؛ بنابراین در این مقاله تلاش خواهد شد با استفاده از منابع کتابخانه­ای و نیز سایر منابع علمی موجود به تحلیل و تبیین نقش پارک­ها و بوستان­ها در مدیریت بحران­های شهری تهران در راستای اصول پدافند غیر عامل پرداخته شود.
 
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analyze the role of parks and gardens in urban crisis management in Tehran in line with the principles of passive defense

نویسنده [English]

  • Alireza Ladan Moghadam
Associate Professor of Gardening, Garmsar Branch, Islamic Azad University, Garmsar, Iran
چکیده [English]

Abstract
The occurrence of natural and human crises in all cities is probable, and therefore, with scientific research, it should be possible to manage existing crises. Urban parks and parks play a strategic and non-operational role in urban crisis management: because in the management of urban crises the principle of the availability of biological facilities on one side and on the other hand is not enclosed and also critical the lack of basic principles is considered to be available in urban parks and gardens. The past and contemporary history of Tehran shows that the city is constantly in need of planning to manage urban crises. The purpose of this paper is to analyze and explain the role of parks and parks in managing the urban crisis in Tehran in line with the principles of non-operational defense. The main question of the article is that, with regard to the principles of non-operating defense of parks and gardens, what role do they play in managing the urban crisis in Tehran? The hypothesis we are trying to answer this question is that considering the vertical and horizontal densities in Tehran and the traffic congestion and urban texture exhaustion and inappropriate passages and non-standard structures of urban structures, Parks and urban gardens can be used as the management base and citizens 'and victims' Shelter. The results of the article also show that Tehran's parks and parks can be considered suitable for crisis management as well as for the damaged citizens if they are planned and equipped properly. Therefore, in this article, it will be tried to analyze and explain the role of parks and gardens in managing the urban crisis in Tehran in accordance with the principles of non-operating defense, using library resources as well as other available scientific resources.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Keywords: Parks and Gardens
  • Management
  • Urban Crisis
  • Tehran
  • Defective Defense

ابراهیمی، محمد و سید علی علوی و ابوالفضل مشکینی(1396)، الگوی پراکنش فضایی و ساماندهی پایگاه‌های پشتیبانی مدیریت بحران با استفاده از تصمیم‌گیری چند معیاره (MCDM) و تحلیل‌های GIS (مطالعه موردی: منطقه 18 شهر تهران)، فصلنامه مطالعات برنامه‌ریزی شهری، شماره 13

احمدی، علی(1395)، فضاهای سبز شهری و کیفیت زندگی(مدلی برای ارزیابی تأثیرات اجتماعی بوستان‌ها و فضاهای سبز شهری و کاربرد تجربی آن در سه بوستان شهر تهران)، فصلنامه برنامه‌ریزی رفاه و توسعه اجتماعی، شماره 27

اسماعیلی کیاسج، وحید و فرناز برزین پور و کامران شهانقی(1392)، ارائه رویکرد جامعی بر مدیریت بحران شهری بر اساس نقشه آسیب‌پذیری و پهنه‌بندی خطر مطالعه موردی: منطقه یک شهرداری تهران، فصلنامه مدیریت فردا، شماره 36

بمانیان، محمدرضا و احمدرضا کشتکار قلاتی و فرنوش ظرفچی شیرازی و یاسمن موزیسین(1388)، بررسی شاخص‌های تعیین کننده مفاهیم فضایی و عملکردی پارک‌های درون‌شهری در مقیاس محلی با تأکید بر پارک شفق، فصلنامه مدیریت شهری، شماره 24.

تقوایی، علی‌اکبر و سکینه معروفی و معصومه رشتبری(1391)، مدیریت بحران در نشست‌های ساختمانی نمونه موردی: شهر تهران، فصلنامه مدیریت بحران، شماره 1

توسلی، غلامعباس(1383)، امنیت اجتماعی با نگرش محله‌ای، فصلنامه نامه پژوهش فرهنگی، شماره 9

زنگی آبادی، علی و سارا میرزایی(1393)، تحلیل نابرابری نماگرهای توسعه‌ی پایدار فضای سبز شهری (مطالعه‌ی موردی: مناطق شهر تهران)، فصلنامه جغرافیای اجتماعی شهری، شماره 1

سربندی فراهانی، معصومه و مصطفی بهزادفر و مصطفی عباس زادگان و نینا الوندی پور(1393)، کیفیات محیطی مؤثر بر قرارگاه رفتاری در فضاهای سبز و باز محلی، فصلنامه مطالعات برنامه‌ریزی شهری، شماره 5

سیاف زاده، علیرضا و منصور بدری فر(1387)، ضرورت اصلاح نظام مدیریت توسعه شهری در کلان‌شهر تهران، فصلنامه جغرافیایی سرزمین، شماره 18

علوی، سید علی و اکرم قاسمی و علی احمد آبادی(1392)، ارزیابی و تحلیل فضایی سرانه پارک‌های شهری (مطالعه‌ی موردی: منطقه 6 شهر تهران)، فصلنامه برنامه‌ریزی و آمایش فضا، شماره 1

غلامی، رحیم و رحیم سرور و مجید ولی شریعت پناهی و زهرا پیشگاهی فرد(1395)، تحلیل معیارهای کالبدی-ترافیکی و سنجش میزان آسیب‌پذیری در منطقه 21 تهران با تأکید بر مدیریت بحران، فصلنامه جغرافیایی سرزمین، شماره 50

قاسمی، محمدعلی(1388)، جامعه ریسک و اهمیت آن برای مطالعات استراتژیک، فصلنامه مطالعات راهبردی، شماره 45

قربانی، حمید و سمانه زاهدی و امیر هدایتی آق‌مشهدی(1394)، ارزیابی اثرات محیط ‌زیستی احداث پیاده‌راه پل طبیعت و بهبود عملکرد اکولوژیک آن در محدودۀ جغرافیایی منطقۀ 3 تهران، فصلنامه پژوهش‌های جغرافیایی برنامه‌ریزی شهری، دوره سوم - شماره 2

Allen, F & Carletti, E. (2010). ‘An Overview of the Crisis: Causes, Consequences

Barton, L. (2007). Crisis leadership now: A real-world guide to preparing for threats, disaster, sabotage, and scandal. New York, NY: McGraw-Hill.

Borodzicz, Edward P. (2005). Risk, Crisis and Security Management. West Sussex, England: John Wiley and Sons Ltd.

Bossu, G. & Mazet-R. & Roussel(2011). Citizen Seismology or How to Involve the Public in Earthquake Response in Comparative Emergency Management: Examining Global and Regional Responses to Disasters. Editors: D. M. Miller and J. Rivera. Auerbach/Taylor and Francis Publishers. pp. 237–259 2011

Coombs, W. T. (2006). Code Red in the Boardroom: Crisis Management as Organizational DNA. Westport, CT: Praeger.

Davidson, M.N. (2005). Ethics in Human Resource Management, in P.H. Werhane, R. E. Freeman (Eds.), Blackwell Encyclopedic Dictionary of Business Ethics. Malden, MA: Blackwell Publishing.

Andalib, A.R. & Matoof, Sh. (2009). Passive Defense Measures in Preparation of Border Areas.

Bertaud.A (2003) Tehran spatial structure: Constraints and Opportunities for Future Development; Ministry of Housing and Urban Development.

Alao Gabriel(2014)History of NSCDC – NSCDC". Retrieved 18 September.

Branscomb, L. (2006). Sustainable cities: Safety and security, journal of Technology in Society, 28 (5), 2-6.

Brent, R. (2003). Tourism Disaster Planning and Management: Response and Recovery to Reduction and Readiness. Journal of tourism management, 10 (2), 11-30.

Chui, CH., Feng Joyce, Y. & Jordan, L. (2014). From good practice to policy formation the impact of third sector on disaster management in Taiwan. International Journal of Disaster Risk Reduction, 10, 28–37.

Coaffee, J. (2009). Terrorism, risk and Global city, Birmingham: Birmingham University Press.

Coaffee, J. (2009). Terrorism, Risk and Global city. Birmingham University Press: Birmingham. Department of the Arm. (2006). Counter insurgency, Military review, Washington.

Faraji, A., & qarkhlo, M. (2009). Earthquake and Urban Crisis Management - A Case Study: Babol Township; Geography Magazine) Journal of the Iranian Geographic Society, 25.

Fardroo, M. (2009). Introduction to passive defense: public opinion and psychological war. Tehran: Abed Publications.

Hashemi, Seyed Javad. (2008). the role of engineering in civil defense. Monthly Social Sciences, Tehran.

Hataminejad, H. & Azimzadeh Iranian, A. (2016). Accounting neighborhoods based on the requirements of passive defense (Case Study: Mahalath areas of six districts of Tehran). Scientific - Research Quarterly of Geographical Data (SEPEHR), 24(96), 91-111.

Inam‚ A. (1999). Institutions, routines, and crises Post-earthquake housing recovery in Mexico City and Los Angeles. Cities, 16(6), 391–407

Jalali, G. & Tajvar, I. (2008). Fundamentals of Passive Defense and Education by the Swiss Institute of passive defense. Malek Ashtar University, Isfahan.

Khankeh, H.R. (2012). Disaster Hospital preparedness, National program, Second Edition.

Khodaei, H. (2007). Environmental problems and challenges of the crisis and its solutions. Tehran University, Tehran.

Maleki, M. & Shojaei, P. (2010). The preparation of educational hospitals of Iran University of Medical Sciences in dealing with the disasters regarding security. Iranian Journal of Military Medicine, 12(1), 19-22.

Marsousi, N. (2004). Development and Social Justice of Tehran, Quarterly Journal of Economic Research, 14, 19-31.

Mehrabi Mohebi, F. (2010). Adapted from the book of theoretical perspectives passive defense. http://passive-defence.blogfa.com/post-6.aspx.

Abbott, C. & Roger, P. (2006). Global Response to global Threats-security sustainable for 21 century. Oxford research groups, Oxford. Abolhassani, A. (2010). Passive Defense, Urban Design and Architecture in Iran; Khatam Alanbia Air Base, Tehran.

Asghari Zamani, A., Alizadeh, S. Naderi, A. & PoorKarimi, S. (2012). The effect of reducing the vulnerability of the urban fabric caused by the earthquake (Case Study: Tabriz). The first National Conference on Retrofitting of urban tissue in the vicinity of active faults. 2 and 3 March 1391, Tabriz, Iran.

Asghryan Jeddi, A. (1995). Civil defense in Bam, Iran Proceedings of the Congress Architectural History. Volume 2, Tehran.

Azizpour, M., Zangiabadi, E. (2011). A Prioritizing the effective factors in urban crisis.Management against the natural disasters (Studying sample: The organizations related to Isfahan's crisis), 22th Geography and Environmental Planning Journal. 3 (43).

Aldrich, D. (2012). Building resilience: Social capital in post-disaster recovery. Chicago: University of Chicago Press

Ansell, C., Boin, A., & Keller, A. (2010). Managing transboundary crises: Identifying the building blocks of an effective response system. Journal of Contingencies and Crisis Management, 18(4), 195–207.

Boin, A. (2005). Disaster research and future crises:Broadening the research agenda. International Journal of Mass Emergencies and Disasters, 23(3), 199–214.

Comfort, L. K., Boin, A., & Demchak, C. (Eds.). (2010). Designing resilience for extreme events. Pittsburgh, PA, USA: Pittsburgh University Press

Holsti, O. R. (1979). Theories of crisis decision making.In P. G. Lauren (Ed.), Diplomacy: New approaches in history, theory, and policy (pp. 99–136). New York, NY, USA: The Free Press.

Cutter, S. L., Ash, K. D., & Emrich, C. T. (2014). The geographies of community disaster resilience. Global Environmental Change, 29, 65–77.

Cutter, S. L., Ash, K. D., & Emrich, C. T. (2014). The geographies of community disaster resilience. Global Environmental Change, 29, 65–77.

Office of Security and Risk Management Services (October 2007). "Crisis Management Workbook" (PDF). Fairfax County Public Schools. Archived from the original (PDF) on 2 December 2007.

http://atlas.tehran.ir/Default.aspx?tabid=318

http://www.tehran.ir/

http://arzexchange.com