منابع
اکبری، محمود، (1401). سنجش توسعه پایدار اجتماعی در کلانشهرهای ایران با استفاده از تکنیکهای آداس و میرکا، فصلنامه جغرافیا و برنامهریزی، 26(79)، 59-39. Doi: 10.22034/gp.2021.44916.2802
بهزادپور، محمد، (1397). بررسی حس تعلق مکانی در مجتمعهای مسکونی و نقش طبیعت بر آن (مطالعه موردی: مجتمعهای مسکونی اکباتان، پردیسان، زیتون و مهرگان)، فصلنامه پژوهش و برنامهریزی شهری، 9(34)، 200-183.
جمعهپور، محمود؛ ابراهیمی، اکبر، (1400). سنجش و ارزیابی اصول پایداری اجتماعی در مجتمعهای مسکونی، فصلنامه مطالعات جامعهشناختی شهری، 5(16)، 30-1.
حسینزاده، ضیا؛ شکوه، سارا؛ مهربانی گلزار، محمدرضا، (1401). راهبردهای ارتقای سرزندگی در مجتمعهای مسکونی مسکن مهر از طریق تحلیل تجربۀ زیسته ساکنان و آراء صاحب نظران، نشریه باغ نظر، 9(110)، 92-79. Doi: 10.22034/BAGH.2022.286381.4889
رحیمه زنجانی، سرور؛ رحیمزاده، محمدرضا؛ کیان ارثی، منصوره، (1401). تبییه رابط پایداری فرهنگ عمومی و ارتقاء پایداری اجتماعی در مجتمعهای مسکونی بزرگمقیاس (نمونه موردی: مجتمع مسکونی پونک شهر زنجان)، فصلنامه جغرافیا و برنامهریزی، 12(3)، 185-160. Doi: 10.22034/jgeoq.2022.289045.3116
رزمی، حمیدرضا؛ کلانتری، بهنام، (1400). معماری پایدار رویکردی مناسب در طراحی مجتمعهای مسکونی مبتنی بر مؤلفههای محیط زیست و انرژی، نشریه پژوهش در مهندسی عمران و معماری ایران، 8(1)، 21-1.
سامی، ابراهیم؛ اسدی، احمد، (1397). ارزیابی شاخصهای کیفیت محیط شهری در مجتمعهای مسکونی بناب و عوامل فردی مؤثر بر آن، فصلنامه نگرشهای نو در جغرافیای انسانی، 10(3)، 45-33.
سجادی قائم مقامی، پروین السادات؛ پوردیهیمی، شهرام؛ ضرغامی، اسماعیل، (1399). اصول پایداری اجتماعی در مجتمعهای مسکونی از دید جامعه صاحب نظران و متخصصان ایرانی، فصلنامه صفه، 20(4)، 88-75.
سیفی، امیرحسین(1399). طراحی مجتمع مسکونی در شیراز با رویکرد معماری پایدار، پایاننامه دوره کارشناسی ارشد، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر.
شاهی زارع، ساحل؛ کرمی، اسلام؛ رفیعیان، مجتبی، (1401). تجزیه و تحلیل کیفیت سکونت در مجتمعهای مسکونی شهری از طریق مؤلفههای زمینه گرایی (نمونه موردی: شهر اردبیل)، فصلنامه محیط شناسی، 45(3)، 451-431. Doi: 10.22059/JES.2019.279531.1007845
ضرغامی، اسماعیل؛ پوردیهیمی، شهرام، (1399). اصول پایداری اجتماعی مجتمعهای مسکونی از دید جامعه صاحب نظران و متخصصان ایرانی، فصلنامه علوم محیطی، 8(2)، 53-37.
ضرغامی، اسماعیل؛ عظمتی، حمیدرضا؛ فتورهچی، درسا، (1402). تحلیل عوامل مؤثر در مدیریت برنامهریزی ساختوساز مجتمعهای مسکونی مبتنی بر پایداری در ایران، نشریه جغرافیا و برنامهریزی، 23(68)، 217-195.
طبی مسرور، ابوالقاسم؛ رضایی موید، صادق، (1394). ارزیابی میزان رضایت شهروندی از کیفیتهای سکونتی در مجتمعهای مسکونی، موردپژوهی: مجتمعهای مسکونی شهر همدان، فصلنامه مدیریت شهری، 14(40)، 79-61.
عالمی مهوش؛ یزدی، میثم، (1397). باغها و حیاطهای ایرانی: رویکردی به طراحی معماری معاصر، فصلنامه گلستان هنر، 4(1)، 112-106.
فرخیراد، اکرم؛ فروتن، منوچهر، (1400). بهبود فضاهای جمعی مسکونی در جهت ارتقا پایداری اجتماعی: راهکارها و تدابیر طراحی در مجتمعهای مسکونی، فصلنامه مطالعات محیطی هفت حصار، 3(4)، 15-1.
کتابچی، عماد؛ مسعود، عاطفه؛ مسعود، محدثه، (1401). ارزیابی و سنجش پایداری در مجتمعهای مسکونی (نمونه موردی: مجتمع مسکونی رضوان بلوار مطهری جنوبی شیراز)، نشریه معماری شناسی، 1(2)، 68-54.
میرزامحمدی، احمد؛ تقیپور قصابی، بهزاد، (1402). طراحی مجتمع مسکونی پایدار با تاکید بر روانشناسی محیطی از بعد حس تعلق به مکان، نشریه شباک، 5(1)، 86-78.
نوذری، شعله، (1393). رهنمودهای طراحی فضاهای باز مسکونی، فصلنامه صفه، 14(4)، 32-21.
یاران، علی؛ بهرو، حسین، (1395): بررسی تأثیر فضای سبز بر میزان رضایتمندی ساکنان مجتمعهای بلند مرتبه مسکونی، نمونه موردی: چند مجتمع مسکونی در شهر تهران، فصلنامه آرمانشهر، 9(17)، 162-151.
References
Abdi, F. (2019). Understanding the impact of high-rise buildings on environmental quality and sustainable urban development. J. Art Arch. Stud, 8(2), 13–18. Doi: 10.51148/jaas.2019.3
Abousaeidi, M., & Hakimian, P. (2020). Developing a checklist for assessing urban design qualities of residential complexes in new peripheral parts of Iranian cities: A case study of Kerman, Iran. Sustainable Cities and Society, 60, 102251. Doi: 10.1016/j.scs.2020.102251
Ali, M. (2018). Interpreting the Meaning of Housing Quality towards Creating Better Residential Environment. Environment-Behaviour Proceedings Journal, 3(8), 141–148.
Doi: 10.21834/e-bpj.v3i8.1414
AlQahtany, A., Rezgui, Y., & Li, H. (2013). A proposed model for sustainable urban planning development for environmentally friendly communities. Architectural Engineering and Design Management, 9(3), 176–194. Doi: 10.1080/17452007.2012.738042
Bakar, A. H. A., & Cheen, K. S. (2013). A framework for assessing the sustainable urban development. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 85, 484–492.
Doi: 10.1016/j.sbspro.2013.08.377
Darshan, A., Girdhar, N., Bhojwani, R., Rastogi, K., Angalaeswari, S., Natrayan, L., & Paramasivam, P. (2022). Energy Audit of a Residential Building to Reduce Energy Cost and Carbon Footprint for Sustainable Development with Renewable Energy Sources. Advances in Civil Engineering. Doi: 10.1155/2022/4400874
Department of the Environment, Heritage and Local Government (DoEHLG). (2007). Quality Housing for Sustainable Communities: Best Practice Guidelines for Delivering Homes, Sustaining Communities.
Fatourehchi, D., & Zarghami, E. (2020). Social sustainability assessment framework for managing sustainable construction in residential buildings. Journal of building engineering, 32, 101761.
Doi: 10.1016/j.jobe.2020.101761
Golubchikov, O., & Badyina, A. (2012). Sustainable housing for sustainable cities: a policy framework for developing countries. Nairobi, Kenya: UN-HABITAT.
Hemani, S., Das, A. K., & Rudlin, D. (2012). Influence of urban forms on social sustainability of Indian cities. WIT Transactions on Ecology and the Environment, 155. Doi:10.2495/SC1206 2
Ibem, E., & Aduwo, E. (2015). A framework for understanding sustainable housing for policy development and practical actions. In ARCHITECTS COLLOQUIUM, Abuja, Nigeria.
Ibrahim, I. A. (2020). Sustainable housing development: role and significance of satisfaction aspect. City, Territory and Architecture, 7(1), 1–13. Doi: 10.1186/s40410-020-00130-x
Kinnunen, A., Talvitie, I., Ottelin, J., Heinonen, J., & Junnila, S. (2022). Carbon sequestration and storage potential of urban residential environment–A review. Sustainable Cities and Society, 104027. Doi: 10.1016/j.scs.2022.104027
Latfi, M. F. M., & Karim, H. A. (2022). Suitability of planning guidelines for children playing spaces. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 38(1), 304–314.
Doi: 10.1016/j.sbspro.2012.03.352
Leyzerova, A., Sharovarova, E., & Alekhin, V. (2016). Sustainable strategies of urban planning. Procedia Engineering, 150, 2055–2061. Doi: 10.1016/j.proeng.2016.07.299
Ramyar, R., Hayati, Z., Saeedi, S., & Taj, M. M. (2019). Evidence of poor environments in shared outdoor spaces of residential complexes in Iran. Pol. J. Environ. Stud, 28(3), 1335–1345.
Doi: 10.15244/pjoes/84870
Saberi, F., Miri, G. R., & Zadeh, M. H. R. (2016). Residential Housing Quality Assessment Based on the Criteria of Sustainable Housing (Case Study: Residential Complex of 100 Units of Region 1 City of Zahedan). International Journal of Geography and Geology, 5(6), 104–112.
Doi: 10.18488/journal.10/2016.5.6/10.6.104.112
Schoenauer, N. (2020). Housing design & society in Amsterdam: reconfiguring urban order & identity. Urban History Review, 27(2), 71–83. Doi:10.1017/S0147547900232808
Tabarsa, M. A., Didgah, R., Ebtehaj, M., & Branch, G. (2019). Design Solutions For Residential Complexes With A Safe Spaces Approach: A Case Study Of Gorgan City. Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 8(1), 7–23. Doi: 10.7456/1080MSE/102
Yip, N. M., Mohamad, J., & Ching, G. H. (2017). Indicators of sustainable housing development (SHD): a review and conceptual framework. International Journal of Scientific & Engineering Research, 8(9).
Zumaya, J. Q., & Motlak, J. B. (2021). Sustainable Housing Indicators and Improving the Quality of Life: The Case of Two Residential Areas in Baghdad City. In IOP Conference Series: Earth and Environmental Science (Vol. 754, No. 1, p. 012002). IOP Publishing.
Doi: 10.1088/1755-1315/754/1/012002.
